هرچند اعدام زود هنگام صدام از ادامه محاکمه او و بر ملاشدن حاميان بزرگش در جنايتهای او عليه بشريت جلو گيری کرد، اما از اينکه يک ديکتاتور با اين خفت و خواری به قعر تاريخ پيوست خوشحالم . دنیا دار مکافاته ، از اینکه این مساله هر روز بیشتر از روز قبل بهم ثابت میشه احساس خوبی دارم.

کسی نگه شاید این صدام حسین نباشه ، نمیخوام به این مساله فکر کنم . میخوام به این فکر کنم که یکی از عاملین اینهمه شهید ، اینهمه جانباز ، اینهمه خانواده بی سرپرست ، اینهمه شیمیایی و عامل اونهمه کابوس و ترس و استرس زمان موشک باران که بخش بزرگی از کودکیم رو در اون به سر بردم به درک واصل شده .

امروز مامانم اومده پیشم ، تو راه که میومدیم زنگ زدیم خونمون از داداش کوچیکه پرسیدم چه خبر؟ گفت هیچی ، صدام اعدام شد ! من و مامانم ناخود آگاه و از روی غریزه گفتیم آخ جون ، به جهنم که اعدام شد . خوب حالا باید ادای روشنفکری دربیارم و بگم اعدام در هر صورتی و برای هرکسی محکومه و ال و بل ! نخیر ته دلم خوشحاله !