Scarlett

2010-08-11T00:41:00.000+04:30

هر کی‌ میگه عشق دوباره تکرار میشه، به گور همه کسش میخنده....بعضی‌ عشق‌ها انگار دیگه هیچوقت تکرار نمیشن....بعضی‌ احساس‌ها دیگه سراغت نمیان.

2010-08-08T23:48:00.000+04:30

اگه ۲ بار تو یک هفته تلفنتون گم بشه و هر ۲ بار بطور اتفاقی یه ردی بجز شمارهٔ تلفن مفقود شدتون به یه نفر داده باشین که بتونه پیدات کنه، یعنی اینکه قسمته که اون و تو باهم در تماس باشین؟

2010-07-21T21:16:00.001+04:30

امروز رفتم فروشگاه مورد علاقم یه سری لوازم التحریر بخرم دیدم تو قسمت دی وی دی‌ها فیلم ورنیکا تصمیم می‌گیرد بمیرد که بر اساس رمانی از پائولو کو ئلو هست رو گذشته. نمیدونستم فیلمش هم هست. حالا الان اومدم خونه بشینم ببینمش چجوریاست!

2010-07-11T22:42:00.000+04:30

الان از ۲ ساعت تنیس بازی کردن برگشتم خونه، حسشو ندارم برم فوتبال فینال رو بیرون ببینم. یه پاکت گنده پفک ، بطری آب، و فوتبال رو تنها از خونه نگاه کردن. به قول یکی‌ از دوستهای فیسبوکی: life is good!

خدا کنه این پال اختپوس لعنتی ایندفعه پیشبینیش اشتباه باشه و هلند برنده بشه!

2010-07-10T15:38:00.001+04:30

من تازه امروز با این behnevis.com آشنا شدم! یعنی چی‌ اونوقت، میشه پینگلیش نوشت و این خودش تبدیل میکنه به متن فارسی؟!؟!؟! ببخشید پس من تاحالا گیج بودم که اینهمه میرفتم با این کیبوردی که فارسی نداره با بدبختی فارسی می‌نوشتم و بعد کلی‌ زحمت؟!؟!

هم خوشحالم که این رو پیدا کردم، و هم تو کف تکنولوژی موندم، و هم از ببو بودن خودم که تاحالا اینو کشف نکرده بودم لجم گرفته -:)

2010-05-18T22:23:00.001+04:30

امشب من و تو مستی و مهتاب ويگن ...........

2010-04-28T00:02:00.001+04:30

به تو سلام ميکنم ..... کنار تو مينشينم ... و در خلوت تو شهر بزرگ من بنا ميشود .

2010-04-25T23:01:00.001+04:30

خوب اين هفته قيلم Bounty Hunter رو ديديم ..... اصلا خوب نبود . يه داستان آبکی و بی سرو ته !

2010-04-18T20:31:00.000+04:30

اگه اين روزها دنبال فيلم ديدن هستيد فيلم Green Zone رو از دست ندين . در مورد اشغال عراق توسط آمريکا است و بازی فوق العاده Matt Damon با سناريوی ساده و گويا فيلم رو جذاب و ديدنی مبکنه ........اينجا وبسايت رسمی فيلمه http://www.imdb.com/title/tt0947810

2010-04-08T23:41:00.000+04:30

بعضی وقتها به تاثير اينترنت تو زندگيم فکر ميکنم . از طرفی با معتاد بودن به اينترنت خيلی چيزها خوندم و ياد گرفتم که نميدونم اگه اينترنت نبود اصلا من الان اين آدمی که هستم بودم يا نه .....از طرفی هم اينترنت وقتم رو خيلی ميگيره . به راحتی ميتونم بگم اگه وقتی رو که در شبانه روز صرق تلف کردن به اينترنت حالا به اشکال مختلف ميکنم صرف کارم يا ورزش يا حتی استراحت کرده بودم حتما آدم با ديسیپلينتری و شايد بشه گقت موفقتری بودم .

اين آخر هفته تقريبا ميشه گفت بعد از حدود ۳ ماهه که مجبور نشدم برم بيرون و خونه تنهام ! اونقدر خونه تنها رو مبل ولو شدن و چیپس و ماست و آلوچه خوردن و يه قسمت جديد از سريال سکس اند د سيتی نگاه کردن مزه داره که نگو.....

کاش بتونم ياد بگيرم يه ذره اين لينکهای دوستام تو وبلاگم رو عوض کنم . اکثر لينکها ديگه آدرسشون عوض شده و من نميدونم اين فونت عجق وجق اين کنارها چيه . اگه کسی پيشنهادی داره لطفا بهم بگه .

2010-04-05T22:52:00.003+04:30

در دير ازدواج کردن شايد يکی دو تا مشکل مثل تنهايی و خستگی و اينها گاهی اذيتت کنه ، اما زود ازدواج کردن خيلی بدتره ! چشم باز ميکنی ميبينی تازه سی و يکی دو سالته و اول جوونی و تبلور احساسات زنانگی در زندگیت اما ۱۰ ساله که ازدواج کردی و يه زندگی يکنواخت و خالی از هيجان داری . حالا اگه اين وسط شوهر ت هم آدم خوبی باشه و تو بهونه ازش نداشته باشی يا اينکه رو دربايستی داشته باشی نتونی بهش بگی دلم ميخواد آزاد باشم عاشق بشم ، دلم ميخواد آزاد باشم سکس با هيجان و احساس رو تجربه کنم ، دلم ميخواد سکس با غريبه يا استرينجر رو تجربه کنم و ...اين ميشه که با خودت بد جور درگير ميشی و کارت به افسردگی و افسوس و حسرت می کشه .....میگی ۶ ساله که در سکس با ارگاسم نرسیدم ..چشمات بی فروغ ميشه و .....

2010-03-31T23:11:00.000+04:30

يه مدت که نمينويسم دستم سفت ميشه برای نوشتن ! من قبل از عيد يکی از وبلاگ نويسهای مشهور وبلاگستان رو ديدم و با هم قرار گذاشتيم که دوباره بنويسيم . حالا من که هچ ! زياد اهميتی نداره بنويسم يا نه اما اميدوارم که دوستمون دوباره بنويسه که وبلاگستان دوباره نوشته هاش رو بخونه .

من هفته اول عيد رفتم ايران و از هوای خوب و بهاری تهران لذت بردم . حيف که خيلی کم بود . خدا رو شکر مردم هم شب عيدی اکثرا غصه ها رو به فراموشی سپرده بودن و هرجا ميرفتی سفره ها همه رنگين و بساط بزن و برقص به راه بود .

امشب يه دل حسابی وبگردی کردم . هنوز نميتونم با وبلاگنويسهای جديد ارتباط برقرار کنم شايد چون نوشته هاشون رو نخوندم . دلم ميخواد همش برم سرزمين آفتاب و ملا حسنی و خسن آقا و شبنم فکر و نازخاتون و پانته آی غربتستان و انار و ..... بخونم . کسایی که چند ساله میخونمشون و با هم یه سلام علیکی داریم .

2010-03-13T18:39:00.001+03:30

باز دوباره بوی عيد و بهار داره مياد و دل من به تا پ توپ افتاده

2009-11-11T21:58:00.001+03:30

امروز وبسايت يکی از مشتريها رو داشتم چک ميکردم . شعارشون اينه

Addicted to Love

Addicted to Poetry

Addicted to Chocolates

2009-11-07T23:25:00.001+03:30

ای نگاهـــــت نخــــی از مخمــــل و از ابریشــم

چند وقت است که هر شب به تو می اندیشم

به تــــو آری، به تـــــو یعنی به همــان منظر دور

به همان سبــــز صمیمی، به همین باغ بلـــور

به همان ســــایه، همــــان وهم، همان تصویری

که سراغــــش ز غزلهای خــــودم می گیــــری

بـه همــــان زل زدن از فاصــــــله دور به هـــــــم

یعنـــــی آن شیـــوه فهماندن منظـــور به هـــم

به تبســـــــــم ، به تکلـــم ، به دلارایـــی تـــــــو

به خموشـی ، به تماشـــــا ، به شکیبایــی تو

به نفــــس های تــــو در سـایه سنگین ســـکوت

به سخنـــهای تــو با لهــــجه شـــیـرین سکوت

شبحــی چند شــب است آفت جانم شده است

اول اســـــم کسی ورد زبانـــم شـــده اســـت

در مــــن انگار کســی در پــی انـــکار مـــن است

یک نفـــر مثل خـــودم، عاشــق دیدار من است

یک نفــــر سـاده، چنان ساده که از سـادگی اش

می شــــود یک شبـــه پی برد به دلدادگی اش

آه ای خــــواب گــران سنــــگ سبــــکبار شــــده

بر ســـــــر روح مــــــن افتــــاده و آوار شــــــده

در مـن انـــگار کســی در پـی انـــکار مــــن است

یک نفـــــر مثل خودم ، تشنـــه دیدار مـن است

یک نفـــر سبــز ، چنان سبـــز که از سرسبزیــش

می توان پل زد از احسـاس خــدا تا دل خویــش

رعشه ای چند شب است آفت جانم شده است

اول اســـــم کســـی ورد زبانــــم شده اســـت

آی بـــی رنگ تـر از آینـــــه یــک لحظه بایســـــت

راستی این شبح هر شبــــه تصویر تو نیســت؟

اگر این حادثه هـــــر شبه تصویــــر تـــو نیســــت

پس چـــــرا رنگ تـــو و آینــــه اینقدر یکیــست؟

حتــــم دارم که تویــــی آن شبــــــح آینــه پـوش

عاشقی جرم قشـــنگی است به انکار مـکوش

آری آن سایــــه که شـب آفت جانـــــم شده بود

آن الفـــــبا که همــــه ورد زبانــــم شـــــده بود

اینـــــک از پشــــت دل آینه پیدا شـــده اســــت

و تماشــــاگه این خیــــل تماشـــا شده اســت

آن الفــــــــبای دبســـــتـانی دلخــــــواه تویــــی

عشـــــق من آن شــــــبح شاد شــبانگاه تویی

بهروز یاسمی

2009-10-15T21:41:00.001+03:30

من مدتی بود به خودم نرسيده بودم و خودمو لوس نکرده بودم ! اصلا به جهنم که فايننشيال کرايزسه ! به درک که من الان يه پا در هوام ! فدای سرم که اين هفته عروسی پسر عمه و دوستم تو ايرانه و من به دلیل بحران مالی نميتونم برم در جشن عروسی با آهنگ تو مثل گلی برقصم و ......غیره ! امروز اگه به خودم نمی رسيدم تعادلم به هم ميخورد! از سر کار که بر ميگشتم ماشين رو پارک کردم تو مرکز خرید نزدیک خونه و رفتم عطر Lancome جديد ه رو که بوش محشره با کرم صورت و بدنش و همينطور يک سری وسايل شيک و سکسی زنونه که از گفتنش اينجا معذورم خريدم و الان حالم خيلی خوبه چونکه تمام بدنم غرق بوی عطره و صورتم هم پره کرمه و لباسهام هم تنمه و کلی خودم رو دوست دارم الان .

ديروز هم external hard خوشگل Western Digital که هم کوچيکه ، هم خيلی باريک و سبک و MB 500 هم ظرفيت هاردش هست رنگ قرمزش رو ديدم و پسنديدم و تا فردا نرم اون رو هم نخرم آروم نمی گيرم .

اين بود به خود رسيدن اين آخر هقته ...... خيلی هم خوبه ! از من به شما نصيحت اونهايی که پول دارين زود زود و اونهايی هم که ندارين هر از گاهی برين يه خريدهای به قول معروف لوکس و شيک انجام بدين (حتی اگه لازم شون نداشته باشین) چون حالتون خوب ميشه .

2009-10-12T21:31:00.001+03:30

من از امروز رفتن به دوره های *ّهوشمندی * يا اتصال به *شبکه شعور کيهانی * رو شروع کردم . الان خودم در برزخ عميقی بين وجود اتصالهای ماورا الطبيعه و يا باور عقلانيت کامل که وجود خدا رو خيلی جاها نفی ميکنه گير کردم . چون اين مرحله حساسی در زندگی اعتقاديم در آينده خواهد بود ، الان دلايل رفتنم به اين کلاسها رو اينجا ليست ميکنم که بعدها بهش رجوع کنم ؛

۱) دگرگون شدن و تغيير بینش و در نتیجه تغییر رفتار خيلی از آدم حسابيهای اطرافم رو بعد از پایان این دوره ها ديدم و کنجکاوم که منهم تجربه اش کنم و احتمالا به اون آرامش و بينشی که اونها رسيدن منهم برسم .

۲) دلم ميخواد با (تصميم) و (اعتقاد) خودم به *پذيرفتن * و يا *رد * قدرت ماورا الطبيعه * چيزهايی مثل خدا ، انرژی مثبت ، دعا * برسم . بنابراين نياز دارم که بيشتر بدونم و بخونم . رفتن به اين کلاسها بهم کمک ميکنه ببينم استدلال عرفا دقيقا چی ميگه . بعد ميتونم با استدلال اونهايی که خدا رو رد ميکنن بذارم کنار هم و به يه نتيجه برسم .

۳) من هرگز آدم مذهبی نبوده ، نيستم و نخواهم شد ! اما هميشه اتصالم با خدا خيلی قوی بوده و عقلم ، منطقم ، باورم و احساسم ، وجودش رو در زندگيم پذيرفته . اين اتصال و ارتباط باهاش بهم آرامش ميده .... يه چيزی مثل امنيت يا سکيوريتی ..... با شروع دوره عرفان شايد ته دلم دارم يه نفع برنده شدن *اعتقاد به خدا و اتصال به ماورا الطبيعه * بر علیه *بی اعتقادی و ديدن زندگی از دريچه رياضی محض * کمک ميکنم .

ظاهرا اين دوره که بر اساس عرفان ايرانی هست و بنيانگذارش در ايران آقای محمد علی طاهری هست در ايران خيلی معروف شده و کارش به ايرانيهای خارج از ايران هم کشيده ! خلاصه يکی از مسترها الان به دهات ما هم اومده و اين دوره رو شروع کرده . ببينيم از من لاييک ذهن متلاطم چی ميسازن !

2009-10-11T22:12:00.000+03:30

دعا کردم که بیایی

با من کنار پنجره بمانی ، باران ببارد

اما دریغ که رفتن ، راز غریب این زندگیست

رفتی پیش از آن که باران ببارد . . .

می دانم ، دل من همیشه پر از هوای تازه باز نیامدن است !

انگار که تعبیر همه رفتن ها ، هرگز باز نیامدن است

بی پرده بگویمت :

می خواهم تنها بمانم

در را پشت سرت ببند

بی قرارم ، می خواهم بروم ، می خواهم بمانم ؟!

هذیان می گویم ! نمی دانم . . .

نه عزیزم ، نامه ام باید کوتاه باشد

ساده باشد ، بی کنایه و ابهام

پس از نو می نویسم:

سلام! حال من خوب است

اما تو باور نکن

2009-10-10T23:03:00.001+03:30

عجيب نيست که آدم آخر شب آخرين روز ویکند چنان خسته باشه که انگار نه انگار آخر هفته داشته و از فردا صبح زود باید سرحال و قبراق پاشه بره سر کار ؟

خوب عجیب نیست اگه برای حقوق و ویزا مجبور باشی بری سر کارت و نه از روی علاقت !

2009-10-05T21:18:00.000+03:30

۱) اعلام وضعیت :

She did not know the nature of her loneliness. The only words that named it were: This is not the world I expected

Ayn Rand

۲) کپی شده از وبلاگ ۳۵ درجه:

عشق گریزی‌های لاجرم

خداحافظی‌های صلح‌جویانه، قطع رابطه‌های تفاهمی، رابطه کشی‌های نرم، عشق گریزی‌های لاجرم، بخشی از سخت‌ترین لحظات زندگی‌اند. گیرم که بیشترشان بعدن بشوند رابطه‌های "جور دیگر"، اما آغوش آخر، سک-س آخر، شب آخر، بوسه‌ی آخر، مادامی که دانسته باشند، بی‌نهایت غم‌انگیزند و ویران‌گر.

2009-09-26T15:57:00.000+03:30

(به سبک خانوم حنا )

۱- چند روزيه که دو تا ياکريم پشت پنجره اتاق خوابم خونه ساختن . مامانم هميشه ميگه يا کريم برکت و ثروت مياره . ماجرای ياکريم ها رو که بهش گفتم کلی خوشحال شد و گفت مواظب باش پرشون ندی . هر از گاهی براشون غذا و نون ميذارم که گرسنه نمونن . البته خيلی وقتها هم ميشه که چند روزی پیداشون نميشه .

۲- ديشب رفتيم سينما فيلم Inglorious Basterds رو ديديم . اگه نديدين حتما بريد و ببينيد . البته که برای من ايرانی طبعا وقتی از سينما ميام بيرون بعد از ديدن اينجور فيلمها يه ذره غمگين تر از بقيه ام چون از اينجور آدمکشيها و تفتيش عقايد تو کشور خودم زياد خوندم و ديدم .

۳- من دوباره دارم طی يک روند خودجوش پرشينيزيشن یا همون Persianisation رو تجربه ميکنم . کم کم دوباره دارم دوستهای ايرانی ميگيرم و همش سرم تو اخبار ايرانيه و ايندفعه که ايران بودم تمام کتاب شعرهای فارسيم رو آوردم با خودم . شبها که خلوت ميکنم سهراب و فروغ و اخوان ثالث و شاملو و اينها رو دوره ميکنم . . . . . . . . دلايلش زياده که الان حوصله ندارم بنويسم اما حتما يه روز به طو ر مفصل راجع بهش مينويسم .

۴- ديشب تو راديو فردا يه تيکه تصنيف شعر قاصدک رو که همايون شجريان بدون آهنگ به ياد پرويز مشکاتيان خونده رو پخش کرد .... بدجوری خدا بود و من از ديشب واقعا نوستالژيک شدم باز .... لينکش رو ببينيد . مخصوصا از دقیقه ۳ به بعدش ......

http://www.youtube.com/watch?v=g9sk3mEYK8k

برو آنجا که تو را منتظرند .....

قاصدک در دل من همه کورند و کرند......

دست بردار از این دروطن خویش غریب ....

۵- برچسب من الان به قول اليره : حالا بيا منو بغل کن . ........

۶ـ راستی کسی از خانوم حنا خبر داره ؟

2009-09-22T21:37:00.001+03:30

از يه سفر چند روزه کوتاه از ايران برگشتم ..... خوب بود که رفتم ، اما دلتنگیهام زیاد بود . چه اون روزهایی که اونجا بودم و چه الان که برگشتم ..... هنوزم برام عصر روز آخری که دارم از خونه میرم فرودگاه پر از بغضه . هنوز وقتی مامان بابم رو بغل میکنم تا بگم خداحافظ بدجوری بغض میکنم .

هوای تهران هم بارونی و دوست داشتنی بود .... آب زرشک خوردن تو بارون خیلی حال داد.

پر از احساس متناقضم . يه ساعتهايی از شبانه روز فکر ميکنم حالم خوبه و زندگی ادامه داره با همه سختيهاش ...... انرژی دارم و مثبتم ... يه ساعتهايی از شبانه روز هم احساس غمگينی و خستگی دارم و تشويش و افسوس ! سی سالگی رو هم رد کرديم اما هنوز ياد نگرفتيم از زندگی اونجوری که بايد لذت ببريم !

شعارهايی که تو تهران شنيدم :

۱) دروغگو ، دروغگو ، ۶۳ درصدت کو ؟

۲) رفته گر ، محمود و ور دار ببر !

2009-09-12T23:43:00.001+04:30

شايد بهتر باشه اسم اين وبلاگ رو عوض کنم و بذارم (جايی برای درددل) ...... چون درست وقتايی که خيلی لجم ميگيره از چيزی يا خيلی ناراحت يا خيلی خوشحالم دوست دارم اينجا بنويسم . اين لحظه ها شايد درصد زيادی از لحظه های زندگيم نباشن ...اما درست همين لحظاته که دوست دارم بنويسم و خودمو بريزم بيرون و کامنتهای ديگران رو بخونم ... ديگرانی که من رو نميشناسن يا اگر هم ميشناسن اونقدر بهشون نزديکم که آدرس اينجا رو بهشون دادم .

يه اخلاق خيلی بدی پدر من داشته هميشه که وقتی عصبی ميشه و پشت تلفن کار به بحث ميکشه گوشی رو قطع ميکنه ! من تو اين لحظه ها احساس ميکنم يه کشيده محکم خورده تو صورتم . يه جايی به یه نوشته ای در مورد آداب معاشرت برخوردم که نوشته بود هيچوقت گوشی رو وقتی کسی داره حرف ميزنه قطع نکنين ... اين کار مثل اين ميمونه که زدين در گوش طرف ..... انگليسيش دقيقا اين بود : Never hang up the phone on some one, it's like you slap them on the face

به هر حال مثل اینکه این اخلاق بد به برادرهام هم منتقل شده و در طول این هفته سر یه دعوای مفصل خانوادگی هر سه تای اینها در سه روز مختلف تلفن رو از راه دور رو من قطع کردن .... اونقدر دلم از همشون گرفته الان مخصوصا از پدرم و برادر کوچیکه که فکر میکنم دلم میخواد دیگه تا آخر عمر ریختشون رو نبینم .

2009-09-07T23:09:00.000+04:30

امتحان ميکنيم !! الو ، ۱ ...۲...۳.....

2009-04-04T00:47:00.001+04:30

چقدر این بارون قشنگ و دوست داشتنیه و چقدر کسی رو تو این بارون نداشتن و باهاش قدم زدن تخ....ه !

2009-01-15T10:42:00.000+03:30

The beautiful morning of January 15th, 2009 - when I woke up with a smile on my face...as I was waiting for today for 3 years. Today I am leaving a company that I met the worst/ and the best people of my life

Future? I don't know yet....all I know is that I have made a good change, the change which is necessary.....I will do my best for my future, this is all I can do for the moment

2009-01-03T14:40:00.001+03:30

از مزايای بزرگ شدن و از کنج خلوت خونه با تنهايی خود لذت بردن يکيش اين که تمرين آشپزی ميکنم و هرچی بيشتر غذاهای خونگی میپزم هم حس بهتری دارم و هم به اين کار علاقه بيشتری پيدا ميکنم . امروز صبح از خواب پا شدم و ديدم بدجوری گرسنه ام هست . هوس (سوسيس بندری) به سبک ساندويچی های ايران کرده بودم . يه سوسيس بندری پختم هرچی هم انواع فلفل هندی و ايرانی داشتم ريختم توش و هرچيز خوشمزه ديگه ای مثل فلفل دلمه ای تو يخچال بود قاطی کردم باهاش . چون جوگير غذاهای healthy و اينا هم بودم به جای روغن معمولی از روغن زيتون استفاده کردم و سعی کردم کمبود مزه روغن رو با چاشنيهای مختلف که سالها تو کابينت بدون استفاده مونده بود جبران کنم . بعدشم يه سالاد پر از سبزيجات تازه با سس من در اوردی آبليمو ، روغن زيتون و سرکه بازاميک ! به به !

2009-01-01T21:14:00.000+03:30

کريسمس خوشگل (تولد Gesus جونم) و سال نوی ميلادی رو به همه دوستان عزيزم تبريک ميگم.

من خيلی حس خوبی به حال و هوای اين روزها ی سال دارم .....دوست دارم با بیشتر مردم جهان که اين روزها رو جشن ميگرن منهم شادی کنم .

۹ برای من عدد مقدسيه ! پيش به سوی سال ۲۰۰۹ ميلادی !

2008-09-22T19:23:00.000+03:30

آدمهای برون گرا چون نميتونن حرف تو خودشون نگه دارن و هرچی شده و نشده در مورد خودشون رو اول به ديگران جار ميزنن ، طبيعيه که نظر ديگران وارد تصمیم گیریهاشون میشه و براشون اهميت پيدا ميکنه و ناخود آگاه بخواهی نخواهی بخشی از تصميم گيريهات میشن تصمیم دوست و آشنا. نه اینکه بگم نقصیر دوست و آشناست ، اونها نظر میدن چون خودت ازشون پرسیدی. خوب البته اين يه فوايدی هم داره اما ديگه برای من شده مثل کلاغی که راه رفتن خودش هم يادش رفته باشه. چند روز ه دارم با خودم فکر ميکنم منی که تو مقياس بزرگتر تو محل کارم با اینهمه آدم از ملیتهای مختلف و همینطور تو محيط خانوده و فامیل خيلی از رابطه های دیگران رو مديدريت ميکنم و تو مواقع بحرانی يه پای مشورت و راه حل پيدا کردنم چطوريه که تو يه سری رابطه های خودم اينقدر کاسه چکنم چکنم دستم ميگيرم و نظر ديگران رو میپرسم . تصميم گرفتم کاری رو که خودم فکر ميکنم درسته انجام بدم . اين فرضيه های متفاوتی که ديگران برای آدم نسخه میپيچن اگه فايده ای داشتن تا حالا بايد اثر ميکردن . برای همين از این به بعد با خودم و رابطه هام رو راست خواهم بود و از فيلم بازی کردن و نصايح به اصطلاح آدمهای کارکشته مبنی بر سانسور کردن خود و ديگران رو در خماری گذاشتن به شدت پرهيز خواهم کرد . هر اون چيزی رو که در درونمه رک و راست ميگم . اگه اثر کرد ، که چه بهتر . اگه اثر نکرد ، به قول رت باتلر تو آخر فيلم بر باد کرده ميگم : !!!!!!Frankly my drea, I don't give a damn

2008-07-27T23:08:00.000+04:30

خوب از اونجايی که من اعتقاد دارم اينترنت و وبلاگنويسی يا مال وقتيه که آدم بیکاره و غم و غصه داره يا دسته دیگه مال آدمهاییه که خیلی با برنامه و دقيق برای استفاده از اينترنت وقت ميذارن و بازم از اونجايی که من الان اصلا جز و ( همزه رو پيدا نميکنم) دسته دوم نيستم و فکر ميکنم بيشتر درگروه آدمهای دسته اول قرار ميگيرم ، ميشه گفت تو اين مدتی که ننوشتم و سفرنامه رو ناقص گذاشتم مفهومش اينه که سفر خيلی خوبی بود و من بعد مدتها تونستم يه ذره به ذهن و هوشم هوا بدم ! هفته دوم رو در اسپانیا گذروندم . . . این همسفر من دیر میاد اما وقتی میاد خوب میاد ! روزها رو با هم قدم زدیم و جاهای دیدنی رو دیدیم ..شبها رو هم رفتیم رستورانها و بارهای زیبا و قشنگ بارسلونا رو کشف کردیم . از زیبایی بارسلونا هرچی بگم کم گفتم . رقص و آواز های خیابونی و بلند بلند صحبت کردن و غذاهای خوشمزه از مردم اسپانیا جدا شدنی نیست . چند روز هم برای اینکه یادمون بمونه هنوز جوونیم رفتیم ایبیزا !!!!! بله ایبیزا همون جزیره ای که پاتوق پارتی و کلابینگ و بقول برادرم ترکوندنه ! روزها با موتوری که اجاره کرده بودیم رفتیم تمام جاهای جزیره رو دیدیم و شبها هم چند تا پارتی بزرگ رفتیم . تا جایی که من دیدم روزها مردم فقط آفتاب میگرفتن و ریلکس میکردن ، شبها هم مثل بچه آدم هرکی با یار و کار خودش پارتی میکرد .....من به این میگم امنیت ! مثل اینکه واقعا نا امنی فقط از محدودیت میاد و بس .... تو اسپانیا تا دلتون میخواد آدم لخت دیدیم .....اکثر گداهای مرد انواع و اقسام نقاشیهای جلب توجه کن در محدوده سنبل مبارک داشتن تا یه یوروی ناقابل خرجشون کنی .
اگه میخواین بدونین ایبیزا کجاست یه نگاه به این لینک بندازین :

http://www.youtube.com/watch?v=W2wjhPvm3ik

2008-07-10T14:21:00.000+04:30

Como

دوستم که تو میلان زندگی میکنه گفت بدو که آخرين روز موندنت اینجا میخوام ببرمت Como...همونجایی که حضرت George Clooney ویلا داره . منم که تو هفته های اخیر همش تو مجله ها خونده بودم که آقا اینروزها مجرد تشریف دارن و همش مشغول دوچرخه سواری در Como هستن با دوستم همسفر شدم . . . کومو يه شهر کوچولويی هست که کنار يه درياچه ساخته شده. به هرطرف که نگاه ميکنی کوه ميبينی که پر از جنگل و درخته و ويلاهای کوچيک و بزرگ رنگی تو دل کوه ساخته شدن . هرچی چشمام کار کرد جورج کلونی رو نديدم اما يه جت کوچولوی اختصاصی ديديم که داشت پرواز ميکرد فکر کنم خودش توش نشسته بود. با ترن رفتيم بالای کوه که از اونجا ميشد تمام شهر رو که زير پات قرار داره ببينی . آب و هوا و منظره خوب و قدم زدن با دوستت تو کوچه پس کوچه های کوچولو و رنگی کومو که مثل عکسهای تو کارت پستالها ميمونه و حرفهای روشنفکری ، سياسی ، مذهبی ، مليتی ، فرهنگی ، اجتماعی ، عاطفی و ... زدن روح آدم رو واقعا ريلکس ميکنه . همونجا بالای کوه تا ميتونستم عکس گرفتم تا برام به يادگاری بمونه . بعدشم ناهار يه اسپاگتی و لازانيای سبزيجات خورديم و با همون ترن برگشتيم اومديم پايين .

کومو يه سيتی سنتر نقلی هم داره که دور يه کليسا چند تا مغازه و رستوران ساختن . با مزه ترين خاطره کومو مال وقتی بود که داشتيم قدم ميزديم يهوی يه آقای سوپر خوشتیپ سوار بر يه موتو ر عجيب و غريب از روبرومون رد شد . فکر میکنم داشت میرفت سر کار .. منم که آقای خوشتیپ تو کت و شلوار و کراوات ميبينم عقل از سرم میپره . اونقدر بهش زل زده بودم که اونم همينطوری داشت به ما بر و بر نگاه ميکرد و هيزی رو به حد رسونده بود . يهو يه ويراژ آرتيستی داد و اومد دلبری کنه که طفلک با چنان مخی خورد زمين که ما هم از راه رفتن متوقف شديم . طفلکی از خجالتش حتی برنگشت پشتش رو نگاه کنه گرچه که همه آدمهای دور و اطراف از صدای مهيب زمين خوردن موتور داشتن به اون نگاه ميکردن . اينجور موقعها اگه يه دوست خوش خنده هم کنارت باشه ديگه تور علی نوره ....خداييش از جورج کلونی خوش تیپ تر بود ... تقصير منه که وقتی ديدمش نگفتم فتبارک الله احسن الخالقين ! که اونجوری بعد از زل زدنهای من محکم نخوره زمين .

2008-07-10T03:28:00.000+04:30

Milan

تو Milan پيش يه آشنای قديمی بودم . روز اول رو طبق معمول با سرک کشيدن به مغازه ها که همه حراج ۵۰-۷۰٪ داشتن شروع کرديم و چند روز بعديش رو هم جاهای ديدنی شهر رو با هم ديدیم . عظمت کليسای مرکزی شهر که بهش Duomo گفته ميشه شاهکاريه که آدم هر دفعه از مقابلش رد ميشه بازم به فکر فرو ميره که اون موقع چجوری اینجور بناها رو ساختن . کنار Duomo ، گالری (Galleria) شهر میلان قرار داره که من عاشق این قسمت شدم و تا تونستم از اینجا عکس انداختم . یه گالری بزرگ و شیک که مارکهای معروف کیف و کفش و لباس اینطرف و اونطرفش قرار دارن باضافه چند تا کافه و رستوران کوچیک و بزرگ که با گلدونهای خوشگل و رنگی از خیابون اصلی جدا میشن . دلیل اینکه من از این گالری خوشم اومد یکی تمیزی کف و ساختمونها و یکی دیگه مسقف بودن جای به این بزرگیه .

2008-07-03T14:16:00.000+04:30

وقتها فکر کردن به يه چيزهايی حالت رو حسابی به هم ميريزه . اگه بخوام فکر کنم که چه مسافرت رويايی برای اين تابستون درنظر گرفته بودم و همش به خاطر روان پریش بودن یه آقایی و بی نظمی يه خانوم دیگه برنامه ام به هم خورد ديوونه ميشم (شايد هم تا حالا شده باشم ؟) قرار بود برای فينال بازيها آلمان باشم و از اونجا هم يه تور چند روزه خوب و مفرح به چند تا شهر دور و اطراف . اما خوب همشون Fucked up!

حالا مجبورم بالاخره يه سفر برم . چون هم مرخصی اجباری دارم ، هم بليطش رو دارم (بگذريم که کلی جريمه برای تغيير مسير دادم ) و هم بايد اين ويزای شنگن رو بالاخره استفاده کنم . چون شنيدم اگه استفاده نکنم دفعه بعد که ميخوام درخواست ويزا کنم اين يه مورد منفی ميشه . تا الان هم که ساعتهای آخر قبل از پروازمه نميدونم که سفرم يه هفته طول خواهد کشيد يا دو هفته ! ! ! اين برای آدم منظم و با برنامه ای مثل من يعنی استرس س س س س س! اما خوب بالاخره مجبورم ادای آدمهای با روحيه و کول و ريلکس رو در بيارم و حالا که اينهمه هزينه کردم و بالاخره دارم ميرم بتونم نهايت استفاده رو ببرم ...... پس سعی ميکنم مثل مرفهين بی غم و درد سفرنامه مارکوپولويی جذاب بنويسم . . . منتظر باشین خوشگلا !

بعدا نوشته شد:
خوب من الان خبر دار شدم که برنامه همسفرم جور شد ه و من با خيال راحتتری ميتونم برای مدت دو هفته برنامه ريزی کنم . هنوز هیچ کاریم رو انجام ندادم . باید یه سری لباس و خورده ریز بشورم و چند تا خرید کوچولو برای سفر. خونه رو هم باید تمیز کنم چون تازگیها حتی یه جای خونه هم که یه ذره بهم میریزه پر مورچه میشه . امشب و فردا کل روز رو وقت دارم که کارهام رو انجام بدم .
فردا شب میرم زوریخ و از اونجا هم به میلان .

2008-06-30T22:26:00.000+04:30

اين آلمانيها هم فقط بلدن ما رو سر کار بذارن . اينهمه براشون جيغ بکشيم برسن به فينال بعدشم ما رو سر کار بذارن . پس کی اين بالاک نازنينم روز خوش تو فينال ميبينه . همش کارش شده اينکه بياد به فينال و ناکام بمونه . . . بماند که اسپانياييها اونقدر دوست داشتنی بازی کردن که آدم ته دلش همچين بدش هم نميومد که اين هلوها بعد از ۴۴ سال جام قهرمانی رو بگيرن تو دستاشون .

من اين يک ماهه جام ملتهای اروپا رو تقريبا دو سه شب در هفته با دوستام رفتيم جاهای عمومی و بازيها رو با هيجان زياد دنبال کرديم . خيلی خوب بود . حالا که بازيها تموم شده انگار يه چيزی جاش تو برنامه زندگی آدم کم شده . . بايد به فکر سرگرمی تازه بود .

همین یه امشب که آداپتور نت بوکم رو یادم رفته از سر کار بیارم خونه هوس کردم تمام کارهام رو با کامپیوتر و اینترنت انجام بدم و هر لحظه استرس اینو داش)ته باش که الان شارژم تموم میشه -:) -:)

2008-06-29T20:48:00.000+04:30

نميدونم اين حس خوب رهايی از کی شروع شد . . . شايد از روزی که همه چيز عين پتک تو سرم خورد و يک بار ديگه بهم ثابت شد که هچ چ چ . . . اونقدر دور از انتظار و عجيب بود که باعث شد بعد از بيهوشی تقريبا ۲۴ ساعته به خودم بيام و بفهمم تنها راه خوشحال بودن برای خود م زندگی کرد ن ه . . . اين شعار رو هميشه بلد بودم و اما تا وقتی توی آدم نهادينه نشه نميفهمی يعنی چی . . . چند روزه حس ميکنم سبک شدم و همه چيز مثل تو يه استخر کم عمق و آروم شنا کردنه .

2008-06-22T17:48:00.000+04:30

روزنامه صبح اينجا رو که باز ميکنم اين رو تيتر زده :

Iranians will face hours of daily power cuts during the summer due to a drought that is hitting hydro-powered electricity generation in the world's fourth-largest oil producer, Iranian media said on Saturday

2008-06-20T15:27:00.000+04:30

امروز ۲۰ ماه جون هست . درست سه ماه از روزی ميگذره که با یک عالمه انرژی و امید تصميم گرفتم رو يه مساله ای کار کنم تا به اون چيزی که ميخوام برسم . خودم فکر ميکنم هر کاري رو که تونستم انجام دادم ....اما از اينجا به بعد ديگه ادامه دادنش حماقته . یعنی اگه انرژیش رو داشتم که ادامه بدم خوب بود ، اما ندارم ! تو اين ۳ ماه همش انتظار بوده و وقت تلف کردن . . . یه چیزهایی هست که خودت به تنهايی نميتونی به اون نتيجه ای که ميخوای برسی. اينم از اونهاست ......با خودم گفته بودم ۳ ماه براش تلاش ميکنم تا ببينم چی ميشه . کاش بتونم از امروز فراموشش کنم .

2008-06-20T03:06:00.000+04:30

از وقتی کتاب (دفترچه ممنوع ) رو شروع به خوندن کردم هوس کردم باز هم برای خودم خاطرات روزانه ام رو بنويسم . اين کتاب رو يکی از دوستام تو سفرهای قبلی به ايران بهم هديه داده . داستان در مورد زنی هست که يه روز اتفاقی يه دفترچه خاطرات ميخره و شروع ميکنه به نوشتن روزمرگيش . من خيلی قبلترها به مدت ۶-۷ سال هر روز خاطراتم رو مينوشتم و هروقت يه دفترچه م تموم ميشد اون رو تو هزار تا سوراح سمبه قايم ميکردم . نميدونم يه روز که داشتم کتابهای قديمی رو از تو انباری بر ميداشتم که بريزم دور چی شد که تمام اون دفترچه ها رو هم ريختم دور !!! شايد برای اينکه هيچوقت دلم نميخواد برگردم به گذشته ها و اشتباهاتم رو به ياد بيارم . من از اون دسته از آدمهايی هستم که وقتی ناراحتم يا مشکلی دارم دلم ميخواد اون رو بنويسم تا خالی بشم و يعنی نوشتن سبکم ميکنه . بخاطر همين دفترچه های خاطراتم بيشتر انعکاس لحظه های نه چندان خوب زندگيم بوده . فکر ميکنم وبلاگم هم کما بيش همين حالت رو داره . منصف بخوام نگاه کنم زندگيم آميخته ای از لحظات خوب و بده . مثل هر زندگی ديگه . اما وقتی سرم گرمه و سرخوشم نه وقت نوشتن دارم و نه حسش رو . اما وقتی ناراحت يا بی حوصله ام دلم ميخواد بنويسم .

خوندن کتاب چون به صورت ياد داشتهای کوتاهه و داستان زندگی روزانه و ساده يک زنه آدم رو به هوس ميندازه که بنويسه . با خوندن کتاب ياد ميگيرم که حتما نبايد چيز خاصی تو زندگی داشته باشیم تا بخواهیم بنويسیم ... نوشتن همون تکرارهای هميشگی هم اگه بهشون فکر کنی و با نوشتنشون بهشون حس بدی ، قشنگه . سر دوراهی موندم که باز یه دفترچه بردارم و روزمره هام رو فقط تو دفترم بنویسم که حسنش اینه که کسانی که نمیخوای از زندگیت سر در نمیارن . اما از طرفی هم نوشتن وبلاگ خوبیش اینه که همش هیجان این رو داری که ببینی خواننده هات برات چه کامنتی گذاشتن . در واقع مثل این میمونه که هر روز داری داستان زندگیت رو با بقیه دردل می کنی .

پی نوشت : کتاب دفترچه ممنوع - نوشته آلبا دسس ، ترجمه به فارسی از انتشارات بدیهه

2008-06-17T16:16:00.000+04:30

بعضی وقتها اونقدر بی حوصله و افسرده ام که دلم ميخواد فقط بشينم يه جا و به گرفتاريهام فکر کنم و حتی گریه هم بکنم تا حالم خوب بشه .....بعضی وقتها هم اونقدر انرژی ميگيرم که پا ميشم تمام کارهای عقب افتاده اخير رو که از سر بی حوصلگی انجامشون ندادم سريع در کوتاهترین مدت ممکن انجام ميدم. از سابیدن ظرفشویی گرفته تا آب دادن گلم و برق انداختن دستشویی و حموم گرفته تا جواب دادن به ایمیلها و پیغامهایی که فکر میکردم هیچوقت جوابشون رو نمیدم .

یه چیزی که دقت کردم دیدم وقتی حالم گرفته است تلفن زدن به دوست و آشنایی که دوستشون دارم یا خانوادم و زدن همون حرفهای تکراری که ۱۰۰۰ بار زدیم و از حفظیم در بهبود حال من موثره . یه وقتهایی بود وقتی حوصله ام سر میرفت یا کلافه میشدم شنا و ورزش و کتاب خوندن یا فیلم نگاه کردن و یا حتی خرید کردن حالمو جا میاورد . . . اما الان فکر میکنم حدود ۳-۴ ماهی میشه اصلا سر به مرکز خرید نزدم . فقط حرف زدن و انرژی مبادله کردن با ادم زنده است که کمکم میکنه .

پ . ن : تو پست قبلی يکی از خواننده ها به اسم پيمان که يادمه پارسالها برام هميشه کامنت ميذاشت گرچه بی نام و نشون اما کامنتهاش هميشه به دلم ميشست. نوشته که مدتهاست اينجا چيز باحال ننوشتم . راستش پيمان جون راست ميگی خودم هم ميدونم . اما برادر من ، دوست من ، عزيز من آخه چيز باحال بايد داشته باشم که بنويسم . نميتونم که الکی از خودم داستان باحال بسازم اينجا بنويسم . راستش اونقدر دلم ميخواد که مثل اين آدمهايی که مطلب باحال و با انرژی دارن و هر روز تند و تند مينويسن بيام اينجا بنويسم که حد نداره . اما وقتی نيست چکار بايد کرد ؟

تنها نکته باحالی که اينروزها دارم اينه که شبها ميرم با دوستهای پسرم (منظورم جنس مذکر هست نه دوست پسر) ميشينيم فوتبال جام ملتهای اروپا رو نگاه ميکنيم. آی کيف ميکنم که هلند شده همون هلند قديم نمديما ميزنه همه رو تار و مار ميکنه که نگو . مخصوصا روی اين فرانسويهای پر رو و بی نمک رو تميز کم کرد. آلمان جونم هم که ديشب به لطف ساقهای طلايی (بالاک ) نازنين رفت مرحله بعدی . اما اين آلمان ، آلمان جام جهانی گذشته نيست . به خاطر همين من همه شرط بندی هام رو سر هلند انجام دادم . دیدن (مارکو فون باسن ) خوشتیپ با اون کت و شلوار های شیکش روی نیمکت هلند هم که دیگه حسابی کیفم و کوک میکنه .. . . . . آقا من عاشق مرد بلوند و قد بلند با کت و شلوار و کراوات شیک هستم . تنها این میتونه حال منو سر جا بیاره . . خوب میگین چکار کنم ؟ والا خیلی سعی کردم خودمو علاج کنم نمیشه !

2008-06-07T02:56:00.000+04:30

من از اون دسته آدمهايی هستم که به رويا داشتن و به روياها فکر کردن و تلاش برای تحقق روياها اعتقاد داشتم . . . خيلی وقتها سرسختی نشون دادم و وا ندادم تا نذارم برعکس اين بهم ثابت بشه که اونی که تو ذهنمه و ايده آله کشکه . . . به پاس اين وفاداری سرسختانه هم که شده بايد تا حالا مزدش عایدم میشد ....اما ديگه به اين نتيجه رسيدم که واقعيت چيزی جدای از داستان ذهنيات منه و من کلاهم پس معرکه است ....حسابی هم پس معرکه است .

اين حس و فکر کردن به اين موضوع در روزهای اخير با خوندن خزعبلاتی به نام کتابهای پائولو کوئيلو که همه داستانهاش داستان آدمهاييه که جاده سانتياگو رو با جون کندن ميرن و آخرش هم هميشه بطرز کشککی همه چيز درست ميشه ، شدت گرفته . یه زمانی از کتابهاش خوشم میومد و بهم انرژی مثبت برای امیدوار موندن میداد...اما اینروزها حالم از دیدن کتابهاش تو قفسه کتابها گرفته میشه . از اينکه هميشه فقط تو داستانها همه چيز قشنگ تموم ميشه و الکی تو رو اميدوار ميکنن بدم مياد . . .

نوشته شده : ساعت دو نیم صبح شنبه تعطيل در حال زدن بی خوابی به کله مبارک !

2008-05-31T00:12:00.000+04:30

فردا قرار بود با دوستام برم يه سفر يه روزه قايق سواری ...اما بايد از مرز رد ميشديم چون در واقع بايد بريم يه کشور ديگه ...در آخرين لحظات متوجه شدم که پاسپورتم دست خودم نيست و نميتونم فردا با دوستام برم -:(

خوب نیمه خالی لیوان رو دیدن میشه اینکه اعصاب حسابی خط خطی ...اما نیمه پر لیوان رو دیدن اینه که خوب شد الان متوجه این موضوع شدم و نذاشتم فردا صبح دم مرز هم حال خودم گرفته بشه و هم حال ده نفر دوستای همراهم و هم اینکه تا شب باید لب مرز تک و تنها میشستم تا اونها برن و برگردن-:))

2008-05-29T22:17:00.000+04:30

خیلی پراکنده

وقتی چيزی برای نوشتن نداری اما دلت ميخواد بنويسی يکم کارت سخت ميشه . نه اينکه چيزي برای نوشتن نباشه . منظورم چيزيه که اينجا بشه نوشت.

یه احساس عجیبی تو زندگیم دارم اینروزها . از طرفی دلم یه تغییر بزرگ میخواد ، اما یه تغییری که آرامش زندگی رو بهم نریزه . . . یکی دو تا موضوع مهم هست که باید یه سروسامونی بهشون بدم ، سعيم رو ميکنم ببينم چی ميشه .

دلم ميخواد يه ذره از عتيادم به اينترنت کم کنم و به کارهای اساسی ديگم مثلا به فکر کردن به برنامه کاريم و چيزهای مهمتر تو زندگيم برسم . اما مثل اينکه چرخيدن تو اينترنت يه راه فرار و پناهگاهه از چيزهايی که حوصله فکر کردن بهشون رو نداری .

الان میخوام برم بیرون دقت کردم دیدیم درست از موقعی که دوش میگیری تا و قتی آماده میشی و میخوای از در بری بیرون یک ساعت وقت میبره . یادش بخیر تو ایران که بودم هروقت میخواستم برم مهمونی یک ساعت در اتاقم رو میبستم تا خودم رو آماده کنم ، پدرم لجش میگرفت و میگفت حیف دختر من نیست که اینهمه وقتش رو به بطالت بگذرونه و یک ساعت وقتشو بذاره جلوی أینه ؟ یادمه که اونموقعها جوابش رو نمیدادم ، البته جراتشو نداشتم که جوابش رو بدم . اما خوب جوابی هم براش نداشتم . اما الان جواب این سوال
رو دارم و اونم اینه که شما روش دیگه ای برای وقت پر کردن داری؟

خوب اينهم از چس ناله های شب جمعه ما -:)

2008-04-24T21:00:00.000+04:30

تا عاشق نباشی ، خيانت را تجربه نخواهی کرد

خیانت ، قدم سوم عاشقی است

منبع : وبلاگ دیوونه http://divooneh.com

پ . ن ۱: نمیگویم خیانت خوب است . خیانت زهر ترین تجربه هاست . هم برای عاشق و هم برای معشوق ... اما واقعیتی است که در زندگی خيلی از ماها وجود دارد و بودنش دليل دارد .

پ .ن ۲: منظورم خيانت بخاطر (عشق ) است و نه خيانت بخاطر (هرزگی ) .......خيلی متفاوت هستند .

2008-04-19T14:40:00.000+04:30

بدترين حالت اينه که آدم به خودش فشار بياره که شاد باشه . که هر روز که پا ميشه بگه امروز يه روز تازه است ، حالم خوبه ، ميخوام شاد باشم . . . اما به وسط روز که ميرسی ميبينی اونقدر افسرده ای که حد نداره . . . يه تغيير ميخوای ، يه تغيير بزرگ و خوب . . .
اما کاری از دستت بر نمياد .

این حالت از کجا اومد نمیدونم . . . اما هست . شاید هم از خیلی وقت قبلنا بوده و الان دیگه دستم پیش خودم برای الکی خوش بودن خودم رو شده . هرچی میخوام انکارش کنم باز خودش رو به رخم میکشه . دوستی میگفت همش مال این فروردین لعنتیه . دیگه داره تموم میشه . امروز چندم فروردینه تو ایران راستی ؟

2008-04-06T21:46:00.000+04:30

سی و يک ساله شدم . . . سی سالگيم رو دوست داشتم از خيلی لحاظ . احساسم به سی و يک سالگی يکم با سردرگمی و ترديد همراهه . تازه از تعطيلات دو هفته ای از ايران برگشتم و دو هفته بخور و بخواب و البته در کنارش حرفهای استرس اور اطرافيان در ايران هنوز نذاشته کاملا بشينم و هدفم رو برای سی و يک سالگی شماره بندی کنم . يه چند روزی وقت لازم دارم تا خودم بفهمم چه کاره ام .

کارهايی رو که تو سی سالگی ليست بندی کرده بودم خيلی هاشون رو انجام دادم . فارغ التحصیل شدم . یکی دیگه از گره های بزرگ زندگیم به لطف خدایی که من بهش اعتقا د دارم باز شد و باعث شد قدر لحظه های زندگیم رو بیشتر از همیشه بدونم و یاد بگیرم تلاش کردن برای درست کردن زندگیت اونجوری که فکر میکنی درسته و دلت میخواد لدتبخشه . بالاخره تو محیط جدید زندگیم (البته حالا دیگه بعد از دو سال و نیم نمیشه بهش گفت جدید) دوستها و معاشرهای مدل خودم رو پیدا کردم و تا جایی که میشد باهاشون خوش گذروندم و پارتی کردم . از رها بودنم و تجربه هام لذت بردم . لحظه های استرس و غمگين هم جزيی از زندگيم بود اما خوشيهاش بيشتر بود . دو تا آرزوی خيلی بزرگ برای سی سالگيم داشتم که تمام سال روشون تمرکز کردم و انرژی مثبت دادم و هر کاری که ميتونستم کردم اما فقط يکيشون به نتيجه رسيد. اون يکيش نشد که نشد . حالا شايد هم در سی و يک سالگی بشه . کی ميدونه چی ميشه . . به قول شاعر که ميگه : فردا رو چه ديدی

به امید سی و یک سالگی شیرین و لاو لاوی و پر از سلامتی و پول و گشت و گذار .

X

2008-03-24T22:33:00.000+04:30

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک

شاخه‌های شسته، باران خورده، پاک

آسمان آبی و ابر سپيد

برگهای سبز بيد

عطر نرگس، رقص باد

نغمه شوق پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک می رسد اينک بهار

خوش به حال روزگار

خوش به حال چشمه ‌ها و دشتها

خوش به حال دانه‌ها و سبزه‌ها

خوش به حال غنچه‌های نيمه‌باز

خوش به حال دختر ميخک که می خندد به ناز

خوش به حال جام لبريز از شراب

خوش به حال آفتاب

ای دريغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسيم

ای دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب

ای دريغ از ما اگر کامی نگيريم از بهار

این شعر زیبای فریدون مشیری رو به مناسبت نوروز زیبا به شما عزیزانم تقدیم میکنم .

نوروز پيروز مبارک

2008-03-01T22:21:00.000+03:30

خدا رو شکر که اين اسکار تموم شد و ما ميتونيم فبلم های مختلف رو که از صف جشنواره های مختلف اومدن بيرون ببينيم . ديشب فيلم (پرسپوليس) مرجان ساتراپی رو ديدم . به نظرم خيلی عالی بود . تمام صحنه ها واقعی و بدون بزرگنمايی طرح شده بودند. نسل من ميتونه تمام صحنه های فيلم رو که برای خودش ، خانوادش ، يا دوست و آشنا و اطرافيانش بوجود اومده لمس کنه .

من هميشه از فيلمهای ايرانی که تو جشنواره های بين المللی جايزه ميگيرن لجم ميگيره و از دست اين خانواده مخملباف و امثالهم اونقدر حرص ميخورم که نگو . بابا اين مملکت به اندازه کافی وجهش بی ريخت هست حالا شما هم ميگردين هرچی بی نهايت بدبختی قشر فقير ده کوره های ايران رو بصورت فيلم درميارين و صادر ميکنين به جشنواره های مهم فرهنگی . خوب اين باعث ميشه که قشر فرهيخته کشورهای ديگه که اون فيلمها رو تو جشنواره ميبينن فکر ميکنن همه مردم ايران زندگيشون اينه . اما پرسپوليس از نوع ديگه است . واقعيتها رو نشون داده اما عمق و اصالت خانواده ای در حد سطح متوسط در ايران رو هم نشون داده . بعد از ديدن فيلم وقتی با دوستهای مليت ديگه ات از سينما ميای بيرون تحت تاثير قرار گرفتن از نوع خوبش رو تو صورتشون ميبينی . . . دستت درد نکنه مرجان خانوم .....خواهش ميکنم اگه تو ايران فيلم گيرتون اومد حتما ببينينش . يه برشی از تاريخ معاصر کشورمونه .

پ . ن: هر روز به استثنای ديروز که غیبت موجه بود ورزش کردم .

2008-02-29T00:34:00.000+03:30

اگه به من بگن يه نصيحت به خودم و ديگران بکنم ، من ميگم تا ميتونيم تو زندگيمون يه کاری بکنيم که حسرت به دل چيزی نمونيم . حالا هرکسی در حد و اندازه و امکانات خودش . مهم اين نيست که چه کارهايی رو نميتونيم انجام بديم (چون برای اونهااختیاری نداریم) مهم اينه که اون کارهايی رو که ميتونيم انجام بديم ، انجام بديم .

اگه از شما بپرسن به ديگران چه نصيحتی دارين بکنين چی ميگين ؟ چه کاری رو پيشنهاد ميدين که انجام دادن يا ندادنش در زندگیتون احساس خوبی بهتون دست داده؟

فیم LA MOME که در مورد زندگی ادیت پیاف خواننده فرانسوی هست رو چند وقت پیش به پیشنهاد یکی از دوستام دیدم . به نظرم هنر پیشه نقش اول باید هم برنده اسکار میشد . اونقدر از آهنگهاش و خود فیلم خوشم اومد که چند بار دیدمش . آهنگ معروف "I have no regret" ش رو بیش از ۵۰ بار گوش کردم . هر دفعه بیشتر از دفعه قبل دوستش دارم . . . آدم افسوس میخوره که چرا زبان فرانسه بلد نیست که آهنگ رو به زبون فرانسوی حس کنه . معنی این آهنگ همون مورد شماره یک میشه که وقتی خودت رو حسرت به دل چیزی نذاری بعدش میتونی نفس عمیق بکشی و بگی :

No, no regretsno,

i will have no regrets

neither the kindness received

nor sorrows grieved,

i 've forgotten the past

No, no regrets

no, i will have no regrets

it was paid for

swept away

gone astray

to hell with the past

with the memories i had

i have flung in the fire
both the good and the bad

i no longer desire

swept away

past loveswith the heartaches i've withstood

swept away for good

like starting from the unknown

No, no regretsno,

i will have no regrets

neither the kindness received

nor sorrows grieved,

i 've forgotten the past

No, no regretsno,

i will have no regrets

for my life and my joys today

it begins again with you

2008-02-26T22:15:00.000+03:30

امروز هم رفتم ورزش کردم . از دوشنبه که با خودم قرار گذاشتم و گفتم هرکی نره خره هر روز رفتم . شايد برای اينکه مجبور بشم ادامه بدم هر روز اگه شده نيم خط هم بيام اينجا بنويسم که ورزش کردم کلی کاره . يعنی ميتونم ؟

2008-02-24T23:24:00.000+03:30

برای دوستی که با ايميل بهم گفته بود که از پست پايين کشف کرده که من دوباره عاشق شدم بايد عرض کنم که عزيزم من اون دو کلمه واقعيت زندگی رو برای روز ولنتاين نوشتم ! بله ...اما نميدونم چرا وبلاگ بنده ديگه تاريخ رو هم نشون نميده که تو متوجه بشی اون پست روز ولنتاين بوده-:) همین و بس .....

عشق هر زمان برای آدمها میتونه معنای متفاوتی داشته باشه . عشق برای من اینروزها در خودم ، درونم ، مادرم ، کار و تلاش برای به دست آوردن چیزهایی که کسان دیگه نتونستن بهم بدن معنی پیدا میکنه. در خلوت کردنهای تنهایی خودم با خودم با شراب و شمع و صدای قشنگ این پسره کاوه یغمایی از کانال PMC پخش میشه و قلبت رو به تپش میندازه و یادت میاره که هنوز هم میتونی عاشق بشی . . حتی اگه شده تو خیالت . . .

پست قبلی خونه تکونی خیلی خوب جواب ميده . اگه آدم اراده داشته باشه و همش يادش نره که بايد چکار کنه و خودش رو در رده اول اهميت بذاره . ....

دو تا چيز به محض انجامشون به آدم حس خوب و مثبت بودن ميده ، حتی اگه از روی اجبار و بعد از عمری انجامشون بدی . شير خوردن و ورزش کردن -:)

خيلی هوس کردم دوباره شروع کنم مداوم بنويسم . از خودم و هر چيزی که دوست دارم . اما اين وبلاگه خيلی بی ريخت شده و من اصلا متنفرم از اينکه مهندس آي تی بشم و بخوام سر در بيارم که چکار بايد بکنم تا وبلاگم خوشگل بشه که انگيزم بياد بالا و بنويسم !

فردا صبح رو بگو بايد با دو تا آقای پير مرد آلمانی برم سمينار و دو ساعت صبح و دو ساعت بعد ازظهر بايد باهاشون همسفر باشم تو يه ماشين ! چقدر میخوان حرف بزنن و مخ آدم رو بخورن . . . اصلا حسش نیست .

2008-02-14T23:36:00.000+03:30

Love is beautiful......is really beautiful

2008-01-29T23:23:00.000+03:30

امروز تصميم گرفتم خونه تکونی کنم . هرچيزی رو که دوست ندارم و آزارم ميده بريزم دور . . . دوستيهايی که از سر اجبار و رو دربايستی نگهشون داشتم فراموش کنم، رابطه های ناسالمی رو که نه به خاظر اون آدمها بلکه برای فرار از تنهايی نگهشون داشتم بریزم دور ، لبخند زدن به همکارها و همسايه هايی که دوستشون ندارم رو متوقف کنم و خيلی کارهای ديگه . . .فکر ميکنم به مرحله ای از زندگی و استقلالم رسيدم که به هيچکدوم اينها نياز ندارم . خارج از ایران تنها زندگی کردن یکی از فایده هاش اینه که اونقدر سعی و خطا میکنی تا بالاخره اعتماد به نفست بالا میره و یه رو ز به خودت میگی دلم میخواد خودخواه باشم . حقمه که باشم ، حقمه که هرچیزی رو که اذیتم میکنه بریزم دور . . . خودخواهی به معنی برای خودم زندگی کردن ، بدون اینکه به کسی کاری داشته باشم ...از همین امروز هم شروع کردم . همینکه تنبلی رو گذاشتم کنار و دارم اینها رو مینویسم یه شروعه ، نوشتن این کلمات بهم تمرکز میده . باعث میشه که مصمم تر باشم . . از همین امروز شروع کردم ، با حذف کردن اسم و شماره تلفن کسی که شاید تا دیروز از داشتنش و باهاش بودن احساس غرور میکردم . . احساس پختگی و رضایت خوبیه وقتی میبینی میتونی دیگه حتی جواب تلفنش رو هم ندی در حالییکه سوپر استاره و همش تو تلویزیون نشونش میدن و بقیه آدمها براش هورا میکشن ... وقتی حالم امروز با خريدن یه چیز ساده مثل يه سرم مو و يه سی دی سيلين ديون اينقدر خوب ميشه چرا بايد رفتار اين معاشرپولدار رو تحمل کنم وقتی آرامشم رو گم ميکنم . . . فکر میکنم تازگیها خیلی از خودم گذشتم ، همش چشم پوشی و گذشت کردم تا رابطه های کاری ، دوستی ،اجتماعی ، عاطفی و ..... رو مداوم نگهدارم ...موفق هم شدم . اما خوب که چی ؟ دلم خودخواهی میخواد . وقتشه که خودخواه بشم . . . فکر کنم دیگه وقتشه اون سرکوب کردنها ی خواسته هام رو که ریشه در تربیت ایرانیم داره بذارم کنار ..... Individualism ضعیفم رو که ریشه در فرهنگم داره تقویت کنم . خود فردیم رو دوست داشته باشم .

آسونه . اگه خونه دلم تميز و ساده و خوش استايل باشه بهتر از اينه که پر از خرت و پرت زرق و برق دار و به درد نخور باشه . . . هرکی شروع کرد روی اعصابم راه رفتن ، یه لحظه تمرکز کنم و بگم 1.2.3...delete

2008-01-12T21:51:00.000+03:30

اطلاعات فرهنگی هفته ( با دستور العمل)

موزيک :

آلبوم جديد خواننده معروف Alicia Keys رو خريدم . تمام آهنگهای آلبوم قشنگه مخصوصا دو تا آهنگ معروفش به نامهای No One و Like you'll never see me again که دو تا آهنگ رومانتيک خيلی قشنگ با صدای جادويی آليشيا کيس هستند. اين دو تا آهنگ جون ميده برای آدمهای با احساس و رومانتيک و کسانی که ميخوان با داشته هاشون يا با خاطرات گذشته شون لحظه های قشنگی رو داشته باشن . گوش کردن هر دو آهنگ در حال رانندگی تو ماشين در هوای برفی و بارونی اينروزها شديدا توصيه ميشه .

کتاب:

رفتم کتابفروشی که برای دوستم که هفته ديگه تولدشه کتاب بخرم چشمم خورد به کتابی به اسم Why men marry Bitches نوشته شری آرگوف . دو تا خریدم یکی برای خودم یکی هم برای دوستم . با اینکه کتاب به زبون انگلیسیه اما چون به صورت تیتر وار و بخش بخش نوشته شده خوندنش برام آسونه . توصیه میشه کتاب رو بذارین کنار تختتون و شبها بعد از دوش گرفتن و نوش جان کردن چای قبل ار اینکه بخوابین کتاب رو ورق بزنين . . . توش نکته های جذاب و روانشناسی هست که نه تنها به درد مديريت کردن رابطه عاطفی دو طرفه ميخوره بلکه خيلیهاش تو رابطه های معمول اجتماعی مون هم موثره .

سینما :

دیشب رقتم سینما دیدن فیلم Things we lost in the fire. فیلم درامای قشنگی بود . داستان زندگی خانواده خوشبختیه که مرد خانواده در یک تصادف اتفاقی براش پیش میاد و قرار میشه دوست صمیمیش که معتاد به مواد مخدر بوده به خانواده کمک کنه که مشگلشون رو راحت تر فراموش کنن . دیدن این فیلم اگه زوجی هستین که چند سال از زندگی مشترکتون گذشته و زابطه عاشقانه ای با همسرتون ندارین توصیه میشه چون چند صحنه از فیلم معاشقه های رومانتیک و روابط قشنگی رو که باید بین هر زن و مردی (حتی اگه صاحب ۲ تا بچه باشن!) وجود داشته باشه نشون میده . اما خوب یه کمی هم داستان غم انگیزه .... به هر حال برای رفتن به سینما در آخر هفته دیدن این فیلم توصیه میشه.

2008-01-04T15:02:00.000+03:30

۱- کاشکی هميشه بتونی اون چيزی که در دسترست هست رو به موقع دوست داشته باشی . نه اينکه وقتی شروع به دوست داشتنش میکنی ديگه در دسترست نباشه . اين وقتی وارونه ميشه چيز عذاب آور و تلخی ميشه .

۲- هيچوقت چيزی رو منع نکنيم ، به سرمون مياد.....

۳- گفته بودم خدا منو خيلی دوست داره؟ اگه کسی اذيتم کنه بدجوری کله پا ميشه ! بدون اينکه من بدش رو بخوام يا نفريتی چيزی در کار باشه . . . اين کار به صورت خودکار انجام ميشه . مامانم ميگه چون (سيدی) ! با ماورا الطبيعه ارتباط داری . .و يه سری چيزهای ديگه .

2007-12-31T20:04:00.000+03:30

دوستان عزيزم سال نوی ميلادی خوبی رو برای همه آرزو ميکنم . اميدوارم سالی پر از سلامتی ، پولداری ، عشق ، خوشبختی ، هيجان و آرامش داشته باشيم .

2007-12-30T23:02:00.000+03:30

کيوان ۳۵ درجه تو کامنتدونی پست آخرش در جواب يکی از کامنتها نوشته :

( بياييد رابطه هايمان را به گه نکشيم) !!!!!!

جمله ار اين گوياتر و پربارتر از لحاظ معنايی نميشه پيدا کرد. خيلی حرفها توش هست . . .البته که پارتنرت هم بايد آدم گهی نباشه تا رابطه ات به گه کشيده نشه ، اگرنه کار مشکل ميشه.

2007-12-21T12:20:00.001+03:30

شب يلداهای چند سال گذشته برای من آ غشته از خاطرات با تو بودن بوده . امسال اما برام هيچ رنگ و بويی نداره . . . حتی حسش نيست اون تخمه آفتابگردونها رو که از ايران آووردم و اون انار هايی رو که چند روز پيش خريدم بچينم رو ميز . بعضی وقتها فکر ميکنی يه چيزايی برات هيچ معنی ندارن . مثل شب يلدا . اين هم يه شب مثل شبهای ديگه . . . شايد اگه يه بار ديگه يه کس ديگه ای مثل تو اومد تو زندگيم من با حرارت نشستم و براش تاريخچه و مناسبت شب يلدامون رو تعريف کردم و با هم شراب و انار و تخمه خورديم و تو بخاطر من فکر کردی که برف شب یلدا چه قشنگه و من بخاطر تو فکر کردم که برف و عطر و بوی روزهای کریسمس چه قشنگه . . .

2007-12-16T23:41:00.000+03:30

شايد شما هم گذرتون به وبلاگ (دختر بودن) افتاده باشه . نويسنده اش ظاهرا دختر جوونيه که روون مينويسه و بی پروا . از تمايلات و خاطرات سکسی و احساسيش مينويسه . به نظر مياد آدم راحتيه و دختر بودنش رو دوست داره . بعضا هم ديدم در جواب کامنتهای بی ادبانه و توهين آميز خيلی منطقی و مودب برخورد کرده . خيلی وقت بود که لينکش رو گم کرده بودم و گذرم به وبلاگش نيافتاده بود . امشب از ظريق يکی از لينکهای بغلی دوباره گذرم به وبلاگش افتاد . ياد يکی از نوشته های قبليش افتادم که الان هرچی گشتم نتونستم پيداش کنم . راستش وبلاگش رو که ميخونی چنان از روابط جنسی و خاطرات سکسيش مينويسه که خواننده فکر ميکنه با يه آدم خيلی مجرب و حرفه ای (از نوع خوبش البته) طرفه . اما متعجب شدم که تو يکی از پستهای قبليش ديدم نوشته بود تجربه سکس معمولی نداشته و از پشت رابطه برقرار ميکنه ! حالا احتمالا به دليل اينکه در ايرانه و ميخواد ويرجين باقی بمونه . . .راستش بعد از اون بود که ديگه تمايلم رو برای خوندن وبلاگش از دست دادم . چطور ميشه يه دختری تجربه اش اينقدر ناقص و ابتدايی از رابطه جنسی باشه و معمولترين نوع رابطه رو طعمش رو نچشيده باشه اما اينطوری با حرارت از شيرينی روابط جنسيش بگه . . . يک رابطه جنسی نرمال اول از طريق معمول و نرمالش شروع ميشه . . اگه واقعا برای اينکه ويرجين بمونه هر بلايی سر خودش مياره که غريزه جنسيش رو ارضا کنه به جز اصل کاری که بايد بکنه طفلک دخترک ! يا به قول خودش طفلک دختره که حس ناب و قشنگ دختر بودن و لذت جنسی و معاشقه با تمام سلولهای زنانگیش رو حس نکرده اما فکر ميکنه که حس کرده . و آيا اين ويرجينيتی اصلا شباهتی به ويرجينتی داره ؟ اصلا قصدم قضاوت در مورد اينکه اين کار درسته يا غلطه نيست . در جامعه سنتی ايران من بی جا بکنم بخوام به دختری بگم چکار بکنه يا نکنه . . هزار تا فشار روحی و خانوادگی و اجتماعی در رفتارهای يه دختر تاثير ميذاره . حرف من اينه که چقدر حيف که دخترامون طعم چلو کباب رو نچشيده ميشينن در وصف نيمرو يا آبگوشت مثنوی هفتاد من مينويسن و چقدر حيف که ما چهار تا وبسايت به زبون فارسی نداريم که دو تا آدم با تجربه يا سکسولوژيست يا حد اقل کسی که چند بار چلو کباب خورده بيان مسايل رو بيان کنن که يه چيزی هم دستگير خواننده ها بشه . دلم میخواد اگه شماها هم وبلاگش رو میخونین نظرتون رو بدونم . . .

آدرس وبلاگش هست

: http://beingdoxtar.blogspot.com/

پ.ن : دوباره آرشیوش رو گشتم . پست مربوطه را یافتم . به پست تاریخ ۲۴ دسامبر ۲۰۰۶ رجوع شود لطفا . . . جایی که میگه :

تجربه معاشقه فراوان داشته‌ام اما هنوز سکسِ کاملِ واژنی (درست است اصطلاحی که به کار برده‌ام؟) را تجربه نکرده‌ام.

سکسِ دهانی لذت‌بخش‌ترين تجربه‌ امسالم—تا کنون—بوده. اُرگاسم بی‌نظيری نصيبِ خانم‌ها می‌کند و فکر می‌کنم به خاطرِ بی‌تجربگی يا کم‌تجربگی معشوقانِ سابق و خودم تا امسال تجربه‌اش نکرده بودم. فوق‌العاده است...

2007-11-28T23:41:00.000+03:30

در فراسوهای عشق تو را دوست می دارم

در فراسوهای پرده و رنگ

در فراسوهای پیکرهای مان

با من وعده دیداری بده

احمد شاملو (میعاد)

۱- امروز يکی از دوستام فايل پی دی اف کتاب (خاطرات روسپيان سودازده من ) نوشته گابريل گارسيا مارکز رو با ايميل برام فرستاده . کيفور شدم . . .از وقتی شنيده بودم چاپ مجددش ممنوع شده بود مور افتاده بود تو تنم که چجوری کتاب رو گير بيارم . وقتی چاپ کتاب رو سانسور ميکنن حقشونه که ملت همينطوری فرمت پی دی اف رو دست به دست بچرخونن . منهم برای هرکسی که ميشناختم فوروارد کردم .

۲- ديروز به يکی از رو ياهام رسيدم . . . هميشه دلم ميخواست در حدودای سن سی سالگی ، وقتی هنوز خيلی جوونم از نظر موقعيت کاری در يک موقعيت خوب و موفق در يک سازمان چند مليتی باشم . ديروز به اين مرحله رسيدم . . . مسير کاری مشکل و پر استرسی در پیش رو خواهم داشت ، اما مگه دنبال چالش نمی گشتم . . . پس تمام تلاشم رو بکار ميگيرم . . . داشتم به برادرم ميگفتم وقتی از مسیر کند و نا اميد کننده پيشرفت در ايران گله ميکرد . . گفتم هر کاری ميخواهی بکن ، هرچقدر میخواهی غر بزن ، اما هرگز از روياهات دست بر ندار. . . تلاشت رو بکن و سعی کن از اون چيزی که داری نهايت استفاده رو ببری (کاری که من خيلی وقتها نکردم) اما هميشه نگاهت به قله روياهات هم باشه . . حتما روزی بهشون خواهی رسيد . . احتمالا موقعی که اصلا فکرش رو نميکنی و از طرف کسی / جايی که به ذهنت هم نميرسيده . . .

2007-11-19T23:16:00.000+03:30

در راستای رو دور فيلم ديدن مجدد ، فيلم محبوب (بر باد رفته ) رو ديدم .برای بار چندم و چندم . اما ايندفعه به زبون اصلی ! ميخواستم ببينمش زبان اصليش چطوره ؟ بايد بگم بی نظيره . . اون لهجه های ايرلندی که برای اولين بار به نظرم قشنگ اومدن . توصیه میکنم اگه میتونین حتما زبان اصلیش رو هم ببینین . . اما ايندفعه برای اولين بار از اسکارلت بدم اومد ، يعنی يه جورايی ازش لجم گرفت . . . این شاید یعنی اینکه دیگه بزرگ شدم و کله خرابی و تو رویا زندگی کردن به نظرم مسخره میاد . . . منی که یک عمر با رویا زندگی کردم . . همش اون جمله آخرش رو که با گريه به رت ميگه حالا ميفهمم من عاشق چيزی بودم که وجود نداره .. . ميفهمم جمله رو . . .

جمله هايی به ياد ماندنی از داستان به زبان اصلی :

It can't be True, Ashley loves me

Who's that? that man looking at us and smiling. The nasty dark one

Oh, Ashley I love you...I do.......Scarlett! Isn't enough that you gathered every other man's heart today

Sir, you are no gentlemam
And you miss, are no lady

As God is my witness... as God is my witness, they are not going to lick me. I 'm going to live through this, and when it's over...I'll never be hungry again. No, nor any of my folk. If I have to lie, steal, cheat, or kill...as God is my witness, I 'll never be hungry again

Look at my hands. Mother said you could always tell a lady by her hands

Don't you ever dare say you hate Tara again! It's the same as hating Pa and Ma

Scarlett, make me a promise... what? Be kind to Captain Butler..he loves you so

Here, take my handkerchief. Never, in any crisis of your life, have I known you to have a handkerchieft

Rhett, Rhett, if you go, where shall I go? what shall I do. . . Frankely, my dear, I don't give a damn

there must be some way to bring him back, I can't think about it now. I'll go crazy if I do. I'll

think about it tomorrow

2007-11-10T23:21:00.000+03:30

من امروز واقعا از خودم ترسيدم ...... در يک اقدام ضربتی رفتم آتيش زدم به مالم و کلی برای خودم خريد کردم . . . . . یه آن حس کردم که دیوونه شدم . آی مزه داد که نگو /.
- يک عينک آفتابی توپ که مدتها بود از پشت ويترين بهم چشمک ميزد (این یکی از همه گرونتر بود اما خوب تقصیر من چیه توی شهر هر جا میری رو بیل بوردها عکس اون دختر خوشگلرو زدن که تبلیغ این عینک رو میکنه ، حالا من نمیدونم چرا فکر کردم با زدن این عینک به چشمم منم شبیه اون دختره میشم )
- يه آی پاد سفيد خوشگل
- رژلب ، خط لب و کرم پودر
- يه سر هم زدم به فروشگاه محبوبم Virgin Megastore و از قسمت ايرانيش يه مجموعه کامل بهترين آهنگهای گوگوش که شامل ۴ تا سی دی هست.

شب همگی بخير ، ما که تمام اين وسایل جديدمون رو گذاشتيم بالای سر تختمون و هی بهشون نگاه ميکنيم . سی دی ها هم دو تاشون به ماشين منتقل شدن تا تو راه خونه به سر کار گوش کنم - دو تاشون هم همينجا تو خونه دارن گوشمو نوازش ميکنن ..... آسمون ابريه اما ديگه بارون نمياد ، صدای گريه بارون توی ناودون نمياد ، اونکه من دوسش دارم از خونه بيرون نمياد، واسه اين دل تنها ديگه مهمون نمياد .......به به . .

2007-11-10T01:20:00.000+03:30

در راستای تقويت زندگی فرهنگی رفتم و ولخرجی کردم يه DVD Player سوپر پاور خريدم که شروع کنم به فيلم نگاه کردن. آخه دیدن فیلم با نت بوک مکافاتیه .

اولين فيلمی که ديدم ( داوينچی کد) ه . پارسال مخصوصا نرفتم سینما ببینمش چون میخواستم اول کتابش رو بخونم . کتاب ترجمه فارسيش رو تازه تموم کردم ، با اينکه اکثرا کتابها بهتر از فیلمها هستن اما من فیلم داوینچی کد رو هم خیلی دوست داشتم . به نظرم تمام جزییات مهم کتاب رو به خوبی به نمایش در آورده بود.

چیزی که بعد از دیدن فیلم همش ذهنم رو به خودش مشغول کرده شخصیت (سیلاس) هست . سیلاس عضو فرقه اپوس دی هست که در واقع خودش رو خدمتگزار کلیسا میدونه و از روی تعصب دگم و کورکورانه دست به هر کاری میزنه به خیال اینکه داره به کلیسا و مسیحیت خدمت میکنه. تا جایی که حتی راهبه بیگناه یک کلیسا رو میکشه تا مثلا جای جام مقدس رو که کلیسا دنبالشه پیدا کنه . وقتی کتاب رو میخوندم سیلاس به نظرم یه آدم زال و خپل و وحشتناک اومد اما تو فیلم یه آدم جوون لاغر اندام و نحیف که آدم دلش براش میسوزه اومد. اون صحنه هایی که به خودش تازیانه میزنه تا مثلا عبادت کنه به شدت تن آدم رو مور مور میکنه . خرافات و گم شدن در مذهب بدون بکارگیری فکر به چه کارها که آدم رو وادار نمیکنه ؟ شاید ما بر خلاف غربیها به فراخور شرقی بودنمون با مذهبیهای دگم و بی منطق مسیحیت آشنایی نداشته باشیم اما خوندن داوینچی کد به آدم یادآوری میکنه که تعصب و دخالت دادن هردینی تو تمام امور مخصوصا سیاست و مادیات آدمها رو به فساد میکشونه . حوادث تاریخی زیادی در دین مسیحیت مثل وقایع انگیزیسیون و همین ماجراهای واتیکان نمونه هایی از این دست هستند.

تو همین فکرها هستم که اخبار وقایع پاکستان که یه سری آدم کم عقل که عرضه فراهم کردن ابتدایی ترین امکانات زندگی مثل بهداشت روزانه و یه سر پناه تروتمیز برای خودشون رو ندارن اونوقت میان میرن بمب گذاری انتحاری میکنن و ۲۰۰ نفر رو به کشتن میدن که مثلا چرا بی نظیر بوتو برگشته به پاکستان و اینا رگ غیرتشون زده بالا. یا این عراقیها که حالا آمریکا به واسطه پر کردن جیب خودش بهشون یه ذره آزادی داده از زیر یو غ اون صدام حسین دیکتاتور و پسراش خلاص شدن حالا عوض اینکه از این شرایط نهایت استفاده رو ببرن و به پیشرفت فردی او اجتماعی خودشون کمک کنن همش این گروه افتاده به جون اون گروه ، یه روز اینوریها میزنن اون شهر رو خراب میکنن ، فردا اونوریها میزنن این یکی شهر رو داغون میکنن . . . همش هم به اسم الله و دین و مذهب . . .
به نظر من این آدمها فرسنگها از خدا دورن . خدای من خدای خوبیها و خوش گذرونیهاست . من وقتی خوشحالترم و حال و روزم بهتره خودم رو بیشتر به خدا نزدیک میدونم تا وقت گرفتاری و بدبختی. من نمیتونم بفهمم آدم چرا باید به خودش زجر بده و ریاضت بکشه که نشون بده به خدا نزدیکه . . . خدای من وقتی دارم کیف میکنم و خوش میگذرونم از من راضیتره تا بخوام به خودم زجر بدم . خدا من رو آفریده تا من لذت زندگی رو بچشم . . . شاید برای همین بوده که از بچگی نمیفهمیدم چرا باید صبح زود پاشم و به خودم سختی بدم نماز بخونم . همیشه وقتی از خواب پا میشم و شنگولم شروع میکنم با خدا حرف زدن . وقتی شبها تو تختم راحت دراز کشیدم و دارم میخوابم با خدا حرف میزنم و کارهای روزانه ام رو با هاش مرور میکنم و ازش میخوام برای سلامتی عزیزانم و پیشرفت کارهای فردام بهم نیرو بده و کمک کنه

2007-11-03T03:03:00.000+03:30

من بايد هرچه زودتر يه فکری به حال اين اعتیاد شديدم به اينترنت بکنم . اينجا بر عکس ايران که در طول روز وقت پيدا نمیکنی يه چرخی تو اينترنت بزنی از بس که وسط روز کار سرت ريختن اصلا فرصت نميکنی حتی ايميل شخصی ات رو چک کنی . برای همين تا ميرسم خونه يه راست ميام کامپيوتر رو شن ميکنم و هنوز لباسهامو عوض نکردم که ميشينم سر اينترنت . اول با ولع تمام ايميلهامو چک ميکنم . بعدش وبلاگهای مورد علاقم رو ميخونم . بعدم که ياهو ۳۶۰ و facebook ! از احوال دوستها و بچه های ايران با یاهو ۳۶۰ خبردارميشم مثل اينکه اين تنها چيزيه که برای اون طفلکیها هنوز سانسور نشده . اما اينجا facebook مده شديدا! ديگه ملت و منجمله خود من تا آمار پيش پا افتاده ترين کارهای رروزمره شون رو هم آپديت ميکنن . یه وقت به خودم ميام ميبينم هم سرم درد دميکنه هم کلی ساعت گذشته من هنوز روبروی کامپیوتر نشستم و هيچ کار مفيدی انجام ندادم . البته اين روزها کار مفيدی هم ندارم که بخوام انجامشون بدم . به طرز غريبی تنبل و تن پرور شدم . حس میکنم دلم ميخواد هيچ کار جدی و مهمی انجام ندم . هر کس باهام تماس ميگيره ازم ميخواد يه کاری انجام بدم براش هرچند کوچيک نميتونم که نميتونم . اين حالت گرچه برام غريبه اما کمابيش با دلايلش آشنايی دارم . تنها کاری که در طول تعطيلات آخر هفته دوست دارم انجام بدم بيرون رفتن و وقت گذروندن با دوستام اونهم در بیرون از خونه است . . . چکنیم دیگه فعلا بقول همشهری ما بودور که واردر. . . . . . . .

پ .ن : هیچوقت ایمیل یاهو رو دوست نداشتم اما این ورژن جدیدش خیلی باحاله . عين outlook ميمونه و کار کردن باهاش خيلی راحته . اگه هنوز ورژن جديدش رو آپديت نکردين هرچه زودتر اينکار رو بکنيد.

2007-10-16T00:02:00.000+03:30

هم اينجا رو خيلی دوست دارم ، هم حريم امن زندگی خصوصيم رو . متاسفانه بايد یکيشون رو فدای ديگری کنم . بديهيه که تصميم گرفتم اسکارلت رو فدای اون يکی کنم . من نميتونم بنويسم و مثل خيليهای ديگه کنترل شده بنويسم . برای من وبلاگ خوندن و نوشتن مزه اش در همين خصوصی نويسيها و روزمره نويسيهاست . اگه بخوام مطالب علمی و هنری و تخصصی بخونم چه کاریه که برم وبلاگ دو نفر آدم معمولی رو بخونم . خوب میرم چندين و چند وب سايت تخصصی رو که نويسنده هاش حرفه ای تر هستن ميخونم . ايرانی جماعت بد بخته که برای هر چيزی ترس و و حشت و سانسور باهاشه . حتی تو مساله ساده ای مثل وبلاگنويسي ! وبلاگهای انگليسی رو که ميخونم ميبينم بقيه چه راحت خودشون رو ميريزن بيرون ، و به درگيريهای بچه های خودمون در وبلاگستان فارسی که نگاه ميکنم دلم ميگيره . اونهایی که منو از نزدیک میشناسن میدونن که من یا نیستم یا اگه هستم با هیجاناتم و احساساتم زنده ام . پس تا وقتی نتونم از درونم بنویسم اینجا جذابیتی برای خودم نخواهم داشت . اما با ننوشتن در اینجا یا با کم نوشتن به آرامش رسیدم .

مثل اینکه یکبار دیگه هیجان و دنبال دل رفتن رو بخاطر رسیدن به امنیت اجتماعی باید فدا کرد. . . من این کار را از دوران نو جوانی تمرین کرده ام . . . . . . من این کار را خوب بلدم . . . . . . من یک ایرانی هستم . . .

2007-09-16T23:39:00.000+03:30

کتاب <خنده در تاريکی> نوشته ولادمیر ناباکوف رو تموم کردم . در شرايطی که مجبور بودم شب تا صبح رو بيدار بمونم و پلک نزنم اين داستان وسيله خوبی بود برای اينکه داستان رو با هيجان دنبال کنم اما از طرفی هم ماجراهای اعصاب خورد کن کتاب حسابی اعصابم رو خط خطی کرد . البته خط خطی شدن اعصاب من نوعی و کلا هر آدم دیگه ای تا حدی بستگی به روحیه خود آدم و برداشتهای متفاوت از داستان هم داره. به نظرم داستان بدون نتيجه گيری خاصی تموم ميشه و فقط خيلی کليشه ای ميخواد بگه که خيانت بده و آدم خيانتکار در نهايت به بيراهه تاريکی ميرسه . خوب در اينکه خيانت بده شکی نيست اما من بيشتر دلم ميخواد يه نويسنده شرح بده که اصلا چرا خيانت رخ ميده و اگه فکرش ميافته تو سر يک مرد يا زن ، حالا چه کار بايد کرد ؟ منظورم اينه که من اصلا با خوندن کتاب چيزی ياد نگرفتم که اگه خودم يا پارتنرم در موقعيت خيانت قرار گرفتيم چه کار بايد کرد تا از طرفی افسار کنترل زندگی رو از دست ندی و در نهايت به بيراهه نرسی و از طرفی بدونی که با اون حس قوی و کشش مغناطيسی خيانت چجوری بايد برخورد کنی ؟ آيا بايد بهش پاسخ مثبت بدی تا سرخورده نشی يا اينکه بايد حس رو در خودت خفه کنی و به انتظار بشينی که دوباره در يه جای ديگه و از يه جای ديگه عود کنه ؟ البته قرار نیست هر کتابی به تمام سوالهای آدم از جنس موضوع داستان پاسخ بده اما نمیدونم چرا من انتظار داشتم حواب سوالهای بالا رو حد اقل از دیدگاه نویسنده این کتاب بدونم.

داستان به شدت تو رو میبره تو موضع ضعف و ترحم برای آلبینوس و خانوادش - از طرفی یاد آوری این نکته تلخ که اکه یک زن فقرو جاه طلبی رو یکجا با هم داشته باشه خیلی راحت میتونه تبدیل به شیطون بشه . ضمنا داستان اصلا تکلیف آدم مشمئز کننده و اعصاب خوردکنی مثل رکس رو که اگه دستام میرسید خودم میکشتمش -:) معلوم نکرده.

با خوندن این کتاب یه حس دیگه ای در من تقویت شد که قبلا خودم در زندگی واقعی اطرافیانم و بطور تجربی بهش رسیده بودم :
و اونم اينه که مردها وقتی در سنین میانسالی معروف معشوقه ميگيرن ، اگه همسرشون زن خونه و زندگی باشه و آدم خوبی باشه ( اما همسر خوبی نباشه) بندرت حاضر به طلاق و جدايی ميشن . چون به هم زدن يه خونه و زندگی که ارکانش به ظاهر درست سرجاشه اگه توجيه منطقی و عامه پسند نداشته باشه انجام دادنش خيلی سخته . اما اگه مردی که معشوقه گرفته همسرش علاوه براينکه همسر خوبی نيست (آدم خوبی هم نباشه ) و بهونه های زيادی دست شوهرش داده باشه برای طلاق ، خوب بهم زدن زندگی برای اون مرد راحتتر ميشه . شاید این بتونه جواب سوالی باشه که چرا بعضی مردها بعد از معشوقه گرفتن زود خونه و زندگیشون رو ول میکنن ولی بعضیها تا سالها همچنان به مثال معروف (You can taste outside, but you should always eat inside) پایبندن و دو تا زندگی دارن . یکی در بیرون از خونه و یکی در داخل خونه . . .

2007-09-10T08:26:00.000+03:30

من تمام شرايط رو برای اينکه يک عالمه انرژي خوب داشته باشم و بتونم انرژی خوب رو منتقل کنم فراهم کردم.

2007-09-08T23:04:00.000+03:30

يعنی امروز از اون روزهای مزخرف بودا . . . دوستم از شب پیش خونه من مونده بود که مثلا امروز باهم بريم اسخر . اما صبح هر دومون با يه حالت عصبی از خواب پاشديم و به تجزيه و تحليل اون اتفاقهای خنده آور و گريه آور روز گذشته پرداختيم و بعدشم به هيچ نتيجه ای نرسيديم و دختره پا شد رفت به کارهاش برسه و من هم مونده بودم با يه حالت عصبی آشنا . از اونهايی که ميدونی چه مرگته و در عين حال ميدونی که تو تقصيری نداری و نداشتی و اما در عين حال هم هيمنه که هست و تو مجبور میشی با اینکه میدونی چی درست و چی غلطه اما همون کار غلطه رو انجام میدی. . .

با هزار زور و زحمت به خودم روحيه دادم و مثلا بعد از ظهر اومدم برم ورزش که يه ذره حالم خوب بشه . توی سالن ورزش هم تلويزيونشون داشت مراسم خاکسپاری پاواروتی رو نشون می داد با اون مارش عزا و هر چی آهنگ متاثر کننده ! ديگه داشتم پس میافتادم. هرجوری شده يه ساعتی تحمل کردم و اومدم خونه . خوب طبق معمول اينجور موقعها هم که خبری از هیچ دوست و آشنایی نمیشه تا تو قشنگ روز تعطیل آفتابی رو بمونی تو خونه و از بی حوصلگی طرف کارهایی که انجامشون لازمه نتونی بری و فقط الکی بچرخی دور خودت. حالم از عصرهای روز تعطیل که تنها تو خونه هستی بهم میخوره . . .

باز دوباره تا ميای زورکی يه روحيه ای به خودت بدی يه تکون ديگه که بهت ياد آوری ميکنه که يه چند روز آينده احتمالا بايد به سری روزهای استرس آور رو تحمل کنی.

الانم با همه فشارهايی که به خودم آوردم دیدم تا يه دست گريه و هق هق راه نندازم اون بغض دیوونم میکنه. . خدا جون ما که بخدا همه جوره دست به شکر و دعا داريم يه لطفی بکن و کاری کن تو اين روزها که خانواده ام بيشتر از هميشه به کمک فکری و روحيه خوب من احتياج دارن بتونم يه کمکی باشم .ضمنا خودم هم که میبینی حال و روز آنچنانی ندارم . . . والا فکر نکنم اگه یه تغییری در این اوضاع و احوال کسالت آور من رخ بده به جايی بربخوره چون ضررش به کسی نميرسه . . .

2007-09-04T19:59:00.000+03:30

مثل اينکه عمر لحظه های خوب بیشتر از چند ساعت نیست . حتی به روز هم نميرسه . . . تکرار ش هر دفعه سخت تر و سخت تر میشه . . .

اما میشه یه کاری کرد. نذاشت که دوام لحظه های سخت و ناامیدی هم طولانی بشه . . . تمرین میکنم . . گفته بودم که حوصله غم و غصه ندارم .

2007-09-01T23:29:00.000+03:30

این نوشته توسط یک ایمیل از دوستم برام رسیده . اونقدر حرف دل من و احتمالا همه ایرانیهاست که گفتم بد نیست بذارمش اینجا.

چرا ايرانيان مهاجر، از هم گريزانند؟

يكي دو ماه پيش سايت فارسي بي بي سي در قسمت نظرسنجي خود، ازخوانندگان ايراني سوالي را با اين مظمون مطرح ساخته بود كه "چرا مهاجران ايراني از هم گريزانند؟"حدود 450 نفر به اين نظرسنجي پاسخ گفته بودند كه گذشته از ديدگاه هاي سياسي، بقيه نظرات بسيار به همديگه شبيه بودند و سايت بي بي سي توانست مثل ديگر نظرسنجي هاي خود ، آمار و ارقام خوبي را درباره طرز فكر ايرانيان ، به صورت رايگان تهيه و در اختيار دولت فخيمه قرار دهد.همه آنهايي كه در خارج از كشور بسر مي برند چه در اينجا، چه اروپا و چه حتي در دبي، به يك نكته بيش از دلايل ديگر اشاره كردند، آنهم عدم رعايت حريم خصوصي توسط ايرانيان است كه به فرهنگ ارتباطي ما برمي گردد.

در ايران افراد نسبت به دوستان، فاميل و همكاران خود بسيار شفاف هستند. همه به خود اجازه مي دهند از خم و چم كارهاي همديگر مطلع شوند. خانمها هم كه الا ماشاءالله كل پرونده ديگران را توي مجالس مي ريزند وسط و درباره آن به بحث و تبادل نظر مي پردازند!اما وقتي هموطنان ما به خارج مي آيند، حداقل دوست دارند اسرار زندگيشون حداقل در اينجا محفوظ بماند و نمي توانند آن روابط صميمي و خودموني را ادامه دهند. بخصوص اينكه مي بينند ساير فرهنگ ها در روابط روزانه خود خيلي متفاوت عمل مي كنند و افراد هنگام آشنايي با يكديگر به سراغ سوالات خصوصي نمي روند.برعكس ما در اولين ملاقات با يك ايراني بلافاصله سوالات عادي زير را مطرح مي كنيم:

كي اومديد كانادا؟ براي چي اومديد؟

كار پيدا كرديد؟ چه جوري؟ درآمدتون چقدره؟ هر دوتون كار مي كنيد؟ ايران چيكاره بوديد؟

كجا مي نشينيد؟ چقدر اجاره مي ديد؟ خونه خريديد؟چند؟چندتا بچه داريد؟ مدرسه كجا مي رند؟پدرمادرتون هم اينجان؟

اينها مقدمه سوالات خصوصي تر ديگر هست كه بعدش به ملاقات هاي ديگر و رفت و آمدها ختم مي شود و تازه بعد از آشنايي خانواده ها با همديگر در منازل، بخش جديدي از پروژه آگاهي و اطلاع رساني از زندگي روزمره آغاز مي شود.ايرانياني كه زندگي جديدي را با مشكلات مربوطه آغاز كردند ،مايل نيستند وضعيت زندگيشان در اينجا با جزئيات به ايران منعكس شود. اما اين خطر همواره وجود دارد.از سوي ديگر اگر ما مجبور بوديم در ايران بدليل انتخابهاي مختلف زندگيمان مدام به ديگران حساب پس بدهيم، به اين شكل با دست خودمان همان روند را وارد زندگي خود در خارج هم مي كنيم.

البته نتيجه هميشه بد نيست، اما اين درصورتي است كه اينگونه ارتباطات صميمي و كوتاه مدت به نفع طرفين تمام شود.مثلا خانواده ها بتوانند در مسير مبارزه با مشكلات محيط جديد زندگي به يكديگر كمك كنند.
اما متأسفانه روابط صميمي دوستانه يا خانوادگي ايرانيان، معمولا بر روي روابط كاري و معاملات تأثير مي گذارد و تعارفات معمول ، جايگزين قرار و مدارهاي رسمي ميشه. آنهايي كه اينجا هستند مي دانند كه خارجي ها از يك سنت خود در انجام كار براي شما نمي گذرند و سعي مي كنند خيلي شفاف موضوع را از اول با شما طي كنند. حتي اگه كسي براي شما قهوه هم بخرد بايد دونگ خودتان را بپردازيد.
حالا شما اگه بخواهيد از يك هموطن در اينجا مسكن يا ماشين بخريد يا بخواهيد براي شما كاري انجام دهد... واقعا مي توانيد خيلي شفاف راجع به ارزش كالا يا خدمات با او بحث كنيد؟ مي توانيد بعدا درباره مشكلي كه پيش مي آيد به او اعتراض يا شكايت كنيد؟اينجاست كه حجب و حياي ايراني ، جايگزين مقررات قانوني مي شود و امكان پيگيري موضوع را از شما سلب مي كند.( با اينكه در معاملات كلان ، دولت كانادا ، مراحل قانوني همه كارها را معين كرده است و قراردادها به صورت دقيق نوشته مي شود، اما آنان كه از توانايي زبان كافي برخوردار نيستند باز هم آسيب پذير هستند).

نكته ديگر در حساسيت ايرانيان نسبت به گسترش روابط با يكديگر، عدم اعتماد متقابل به همديگر است. با اينكه انتظار مي رود اعضاي يك جامعه( يا به اصطلاح اينجا كاميونيتي) ترجيح دهند امورات زندگي خود را بين يكديگر حل كنند و سامان دهند. اما تجربه ناخوشايندي كه ايرانيان از حس منفعت طلبي جاري در بين برخي از افراد دارند ، باعث مي شود به شيوه و نرخ ارائه خدمات توسط هموطنان خود بدبين شوند.
اين موضوع مختص ايرانيان نيست و در مليت هاي ديگر هم، هستند كساني كه همواره نفع شخصي را مقدم بر همه ارتباطات و خدمات خود بر ديگران مي كنند و همين امر موجب تلاش براي كم كردن قيمت تمام شده محصول يا خدمات گردد تا سود بيشتري عايد شخص گردد.
اينها چند نمونه از دلايلي بود كه به ذهن نگارنده رسيده قطعا موارد ديگري نيز هست كه اگر دوستان مايل باشند بد نيست از طريق اين سايت مطرح شود.اما براي اينكه بتوانيم به مرور بر اين تفكر و عادت غلبه كنيم و در عين حفظ روابط سالم، در جهت همدلي جامعه ايراني پيش رويم، اينجانب پيشنهادات زير را مطرح مي كنم شايد مفيد واقع گردد

سعي كنيم در اولين ارتباط با هموطنان خود به سراغ سوالات خصوصي نرويم و رابطه را در حد امور مشترك روزمره محدود كنيم

ارتباط كاري را بلافاصله به آشنايي خانوادگي و رفت و آمدهاي منازل تبديل نكنيم

براي ملاقات با يكديگر بجاي دعوت به منزل از يك رستوران يا كافي شاپ استفاده كنيم.

براي همه معاملات خود قرارداد و توافقنامه دقيق و قانوني با شاهد معتبر منعقد نماييم

قبل از اينكه فرد مورد نظر را دقيقا بشناسيم، از او درخواست كمك يا مساعدت براي حل مشكلمان نخواهيم

.همسران خود را مجبور به مشاركت در ارتباط فيمابين خودمان نكنيم

ملاقات هاي خود را طولاني نكنيم تا منجر به پرداختن به مسائل خصوصي يكديگر نشود

بعد از طي مراحل فوق براي مدت معين، درصورتيكه طرفين از ميزان نزديكي افكار، عقايد و خصوصيات اخلاقي يكديگر مطمئن شدند

، راه براي ايجاد روابط صميمانه تر و رفت و آمدهاي خانوادگي باز مي شود.

به اميد اتحاد، دوستي و يكپارچگي بيشتر هموطنان عزيز

منبع : سايت ايران - تورنتو

2007-08-29T00:16:00.000+03:30

دلم ميخواد زندگيم يه جوری باشه که وقتی ميام خونه مجبور نباشم بازم ساعتها بشينم پای کامپيوتر. گفتيم درسمون تموم ميشه راحت ميشيم فکر اینجاشو دیگه نکرده بودیم.

کلاس رقص سالسا خوب پيش ميره . معلمم يه پسر کلمبياييه به اسم ديويد. قدش از من خيلی کوتاهتره اما خوش قيافه است و من از رقصيدن باهاش احساس خيلی خوبی دارم. اصلنم نميدونه ايران کجاست و چجور جاييه ؟ فکر کنم تا حالا اسمش رو هم نشنيده بوده ! انگليسيش زياد خوب نيست برای همين هرچی ميخواد بهم بگه با حرکات دست و بدنش نشون ميده.

بازم اينروزا معتاد شدم به خوندن آرشيو یه وبلاگ ! تا ميرسم خونه اول بايد برم يه ذره آرشيو (سوسکی) رو بخونم تا حالم سر جاش بياد. قبلنا هم وبلاگش روميخوندم اما گهگاه و بطور گذری. اما با خوندن آرشيوش حس ميکنم سالهاست که میشناسمش. مخصوصا اینکه خیلی چیزاییش رو که در ۳۰ سالگیش توصیف میکنه با زندگی الان من شباهت داره. اگه تا حالا گذرتون نیافتاده از دستش ندین. به نظر میومد تا حالا دچار خودسانسوری نشده ، اما خوب پست اخیرش رو دیدم که نوشته ظاهرا دچار بی انگیزگی شده برای ادامه وبلاگنویسی ! گرچه کاملا میفهمم که چی میگه چون خودمم هم همین مشکل رو دارم ، اما اگه دیگه جدی ننویسه دلم میگیره ! مثل خیلیهای دیگه که دیگه جدی ننوشتن و من دلم گرفت .

2007-08-25T23:51:00.000+03:30

هر چيزی اصلش خوبه . برای همينه که به چيز اصيل تو همه جای دنیا اهمیت داده میشه. مثلا وقتی يه آهنگی رو دوست دارم حالا ايرانی يا خارجی اگه کل آلبوم رو رو سی دی کپی کنم زياد مزه نميده. حتی اگه کيفيت آهنگها هم تو کپی خوب از آب در بياد باز هم موقع استفاده از سی دی زياد احساس دلچسبی نداری. اما وقتی يه آلبوم اصل رو ميخری گوش کردن آهنگهاش کلی کيف داره ، اينکه اطلاعات مربوط به هر آهنگ روی جلد نوشته شده و آدم حس ميکنه علاوه بر لذت بردن از اون آهنگها به اطلاعاتش هم اضافه شده . تازه جمع آوری سی دی های مختلف مثل خريدن و اضافه کردن يه کتاب خوب به کتابخونه هرچند نصفه نيمه ات هست.

2007-08-25T01:40:00.000+03:30

من هميشه ته ته دلم يه اميد روشن دارم که هدف از آفرينش و به دنيا اومدن، شادی و خوشبختيه . يعنی يه جورايی نميتونم بفهمم هدف خالق اين دنيا حالا به هر شکل و با هر تعريفی اين باشه که آدمها به دنيا بيان و هی بدو بدو دنبال رفع گرفتاری و بدبختی . به نظرم بايد روزهايی هم در زندگی باشه که آدم راحت و بدون دغدغه آرامش داشته باشه و شرايط زندگيش يه جوری باشه که خوشحال باشه و نترسه از اينکه به خوشحاليش حتی در تنهايی خودش هم اقرار کنه .

با اينحال نميدونم چجوريه که هميشه تو ذهنم يه دغدغه بزرگ هست که نميذاره از زندگيم لذت ببرم . منظورم دغدغه های کوچيک و روز مره نيست ، منظور يه چيزاييه که به سرنوشتت بنده خوب پر واضحه که نميتونی بی تفاوت باشی نسبت بهش.

از زمانی که خودم رو يادم مياد که قاطی آدم بزرگا شدم تمام دغدغه و تلاشم اين بود که چه درسی بخونم و چجوری و کجا کار کنم که بتونم زندگيم رو متفاوت از اون چيزی که هست بکنم . يه ذره که بزرگتر شدم کم کم اين بيد افتاد تو تنم که من بايد هرجور شده ايران رو ترک کنم و بتونم زندگی مستقل رو تجربه کنم. وحشت داشتم از اينکه مثل خيلی از دوروبريها مجبور بشم دونسته يا ندونسته دچار روزمرگی بشم و هنوز نوک دماغم رو بيشتر نديدم بيام يه ازدواجی بکنم و بعدشم ديگه بچه و بقيه ماجرا . حالا اومدم بيرون از ايران ، بماند که چه مسيری طی شد تا به اين نقطه ای که الان هستم رسيدم . اين مدت هم تمام آرزو وهدفم اين بوده که کار کنم و درس بخونم و همش ميگفتم درسم تموم بشه يه نفس راحت ميکشم . حالا يه استراحت کوتاهی کردم و ميخوام شروع کنم به يه زندگی آروم و بی حاشيه ! اگه بشه ! اما خوب صدقه سر پاسپورت ايرانی هرکاری که ميکنی بايد تلاشت و از اون بدتر دغدغه ات چند برابر ديگران باشه اينروزا. کابوس شرايط اقامت و ويزای کار و اینجور چيزا انگار دست از سر ما بر نميداره .

يه سری از بچه هايی که خارج از ايرن هستن و شايد اقامت دايم و يا پاسپورت يه کشور ديگه ای بجز ابران رو داشته باشن که فکر نميکنم مشکلی داشته باشن ، اما اونهايی که شرايط اقامت موقت و مشروط به خيلی چيزها دارن انگار هميشه خونه به دوشن . تو خونه ات هستی و نيستی . هر کاری که ميکنی اولش بايد يه دور کامل در درون خودن همه شرايط و جوانب کار رو بررسی کنی ببينی به شرايط تو ميخوره يا نه . خوب تا اينجاش نصف انرژيت رفته ! حالا بايد با نصفه ديگه انرژی تازه بری سر خط مسابقه با تازه نفسها بايستی. با هر کسی که میخوای آشنا بشی اول باید یه دوران به نظر من نه چندان راحت رو صرف این کنی که بهش ثابت کنی که ایرانی یعنی چی و ایران چجور جاییه و بخدا شما تو ایران تو خونتون زندگی طالبانی ندارین و اینجور چیزها. یعدش تازه میری سر نقطه اول شروع یک رابطه .

حالا با همه این اوضاع و احوال مگسی این روزها من دو راه بیشتر ندارم : یا اینکه ذهنم رو صرف واقعیتهای تلخ و خسته کننده اطرافم کنم که نتیجش میشه عملا فلج کردن روند زندگی کنونی ام . یا اینکه قوی باشم و به واقعیتهای اطراف با اینکه حضورشون رو به رخ میکشن توجه نکنم و سعی کنم روحیه ام رو تا جاییکه میتونم بالا نگه دارم . احتمالا این روش اگه فایده ای نداشته باشه ضرری هم نداره .

ضمنا یادم باشه که زندگیم قبل از این روزهای خیلی سختتری هم داشته و من بعد از اینکه اون مشکلات حل شدن به خودم گفتم افسوس از اونهمه ناراحتی که من به درونم راه دادم . یادم باشه که به خودم گفته بودم که دفعه بعد اگه مشکلی بود نباید زندگیم رو تعطیل کنم و بشینم غصه بخورم . الان همون دفعه آینده ایه که پیش اومده و من باید تصمیمم رو عملی کنم. یادم باشه که هردفعه کولتر و خونسردتر با قضایا برخورد کردم نتیجه بهتری گرفتم . پس ایندفعه هم همین کار رو میکنم . حس و حال غم و غصه و تو لک رفتن ندارم . وقتش رو هم ندارم . انرژیش رو هم ندارم . اعصابش رو هم ندارم.
. . . . . .. . . . . . .

و این بود بلند بلند فکر کردن دختری که که شب ويکندش رو مثل بچه خوب تو خونه نشسته و به قول انگليسيها داره Chill out ميکنه و در حالیکه لباس راحتی به تنش داره پاش رو دراز کرده رو صندلی روبرو و داره چای خوش طعم نوش جان ميکنه .

شب بخير .

2007-08-19T20:43:00.000+03:30

بعضی وقتها فکر میکنم خوبه که من مسوولیت یه حونه و زندگی باهام نیست . دیروز صبح که از خواب پا شدم گفتم بذار امروز یه چیزی درست کنم و غذا از بیرون نخرم . یه بسته استیک توی یخچال داشتم گذاشتمش بیرون که یخش وا شه . نزدیکهای ظهر که شد استیک رو شستمش و گذاشتمش توی آبکش کوچولو تا یه کم آبش بره و بندازمش تو ماهی تابه . اما بعد از چند دقیقه چون دستم خورده بود به گوشت با اینکه چند بار شسته بودمش حال بدی داشتم . آخرش دیدم از نظر روانی هیچ جور اعصابم راحت نمیشه مگه اینکه تمام گوشت استیک شسته و تمیز شده آماده برای طبخ رو درسته بندازم تو سطل آشغال ! بعدش همچین آرامشی بهم دست داده بود که انگار دنیا رو بهم دادن!

خودم هم معنی این کار رو نمی فهمم اما خوب دیگه خوشحال بودم حد اقل اهل و عیالی تو خونه نیستن که سر ظهری از گرسنگی تلف بشن. از اولش هم با آشپزی کردن میونه خوبی نداشتم .

2007-08-18T20:08:00.001+03:30

هدف داشتن لازمه زندگيه . چند سالی بود يک سری هدفهای ريز و درشت برای زندگيم توی سرم بود ، طی دو سال گذشته شرایطی پيش اومد که بعضيهاش خواسته و بعضيهاش هم اتفاقی مسير زندگيم رو به سمتی برد که هدفهای زندگيم رو لمس کردم . طی اين مدت ياد گرفتم که رسيدن به هدفها برای آدمی مثل من و در موقعیت من ( بدون ساپورتها و پشتوانه های کيلويی و باد آورده که تو مملکتمون خيلی مرسومه ) برنامه ريزی دقيق و تلاش بی وقفه ميخواد . تو اين چند سال همگام با بزرگ شدنم ياد گرفتم که روياهای کودکانه ام و آرزوهای رنگينم فقط و فقط با تلاش و مديريت کردن زندگی به دست مياد . خوب پشيمون هم نيستم . اينها همه درسهای زندگيه که گذر روزهای عمر بهم آموزش داده .

در ابتدای سال نوی خودمون نشستم و هدفهای بزرگ زندگیم رو در پنج سال آینده نوشتم . نمیدونم چقدر دیگه میخوام سختی بکشم تا به اهدافم برسم ، اما اینو میدونم که باید شروع کنم تا راکد نمونم. ایندفعه با کوله بار بزرگتری از تجربه احتمالا مسیر راحت تر ار دفعه قبل خواهد بود . امروز اولین قدم بزرگ رو برای یکی از این اهداف بزرگم برداشتم . دلم میخواد در پایان پنج سال اینجا رو بخونم و ببینم کجای مسیر ایستادم .

2007-08-15T23:06:00.000+03:30

اولاش هی نوشتنم ميومد اما سعی کردم که ننويسم . نميشد ! بعدش هی سعيم رو بيشتر کردم ٬ شد ! بعد همونطوری ادامه دادم ديگه برام شد عادت . حالا میخوام بنویسم اما نميشه ! هی سعی ميکنم که بنويسم اما نميشه . . .

شده مثل داستان زندگی ما آدمها . يه چيزی رو ميخوای ، نميشه . تلاش ميکنی بهش ميرسی بعد ديگه نميخواهيش . اما باز يه چيز ديگه هست که ميخواهی و داری براش تلاش ميکنی . شايدم معنی زندگی همينه .

مرسی از همه دوستانی که جویای احوالم بودن . ماجرا از از قرار بالاست که عرض شد . . .

2007-06-27T23:58:00.000+03:30

امروز از اون روزهای نادری بود که عصری که داستم ميومدم خونه يک مرتبه ايستادم ، سرم رو بالا کردم ، نفس عميق کشيدم و از اون چيزی که به دست آوردم احساس رضايت کردم .

دلم از اون مسافرت رفتنهای بدون درد سر و فقط برای تفریح و استراحت به سبک از ما بهترون ( هتل - رستوران -آفتاب - کتاب - موسیقی- دلبر نازنین ) میخواد.

ببینم من مدتیه اون عکس اسکارلت رو بالای صفحه ام رو نمیبینم . شما چی ؟ میبینیدش؟

2007-06-25T23:51:00.000+03:30

دارم سوالی ای خدا

ای آشنا با فکر ما

وی قادر قدرت نما

چون می نوشتی

اين سرنوشت ما خاکيان را

قسمت چه کردی از ملک هستی افلاکيان را

جويای راز خلقتم هان ای خدای مهربان

با شهپر انديشه ها بر قله ی عرشم رسان

روحش شاد . . .

2007-06-18T22:31:00.000+03:30

اين بار اول نيست که تمام برنامه ريزيها و حساب و کتاب کردنها سر بی تدبيری ديگرانی که بی اهميتی به برنامه ديگران جزيی از زندگيشان است دامنم را گرفته . ايندفعه نتيجه اين بهم خوردن برنامه ريزی آنقدر در زندگيم نقش اساسی دارد که نميدانم بايد چکار کنم و از کجا شروع کنم .

فقط اين را ميدانم که الان ديگر منم و چهار زانو در اين گوشه اتاق روی تخت نشستن و فقط يک راه پيش رو داشتن برای زنده ماندن و زندگی کردن : باز از نقطه صفر ، بايد بلند شوم و شروع کنم . به کجا بروم و چگونه بروم نمی دانم ؟ اما ميدانم که بايد بلند شوم و بروم . . .

به زندگیم که نگاه میکنم خودم هم وا میمانم . به ظاهر همه چیز خوب و مرتب است . شاید هم هیچکس از بیرون نتواند تصور کند که نویسنده این سطور که اینچنان اینجا وامانده مینماید همانی است که وقتی میبینیمش یک آدم عادی و شاید هم (شاد!) مثل بقیه آدمها است . فقط خودم میدانم که مشکلم چیست و باز فقط خودم میدانم که فقط منم که باید راه را هموار کنم و پیش بروم . مسیر معلوم است ، مستقیم ! اما این مسیر مستقیم چگونه است ؟ نمیدانم ؟ لابد پر از سنگ و کلوخ . شاید بتوانم بعضیهایشان را جابجا کنم و به راهم ادامه بدهم . شاید هم از شانس من سنگ و کلوخها آنقدر سنگین و پرقدرت باشند که نتوانم تکانشان بدهم .

دلم برای زندگی کردن عادی تنگ است ، زندگی که دغدغه هایش در حدو اندازه های خودم باشد .

در فکر و اندیشه بالا سرگردانم که خانواده ام از ایران زنگ میزنند که دخترم نترسی اگر در اخبار شنیدی که تهران زلزله آمده . ما همگی خوبیم و داریم جهت اطمینان به پارک سر خیابان میرویم تا چند سا عتی را آنجا بمانیم . بعد تند شدن ضربان قلبت است و آه عمیق و بغضی که فرو میخوری . خندیدن در ظاهر وقتی از درون داری گریه میکنی خیلی سخت تر است از گریه کردن در ظاهر و درون.

میدانم که تنها نیستم در تجربه این حس گزنده تنها به خود پیچیدن و فکرت پیش خانواده ات در تهران بودن و اینکه تمام شب به یاد آنها کابوس خواهی دید . میدانم همه بچه های تنها و مهاجر در غربت مثل من شاید امشب تا صبح از نگرانی پدر و مادرهایشان خوابشان نبرد. مثل خیلی شبهای دیگر . . . بخدا از مستاصلی اصلا برایم مهم نیست اگر زلزله ای چیزی بیاید و منهم بمیرم و خلاص . ترسم از این است که همین عزیزترین خانواده ای که دارم و تنها چیزی است که دارم تار مویی از سرشان کم شود و من بمانم . . . لعنت به این وطن که هرچه میکشم از ان میکشم . . .

2007-06-08T21:48:00.001+03:30

دوستم امروز برگشت ، خيلی دلم براش تنگ شده بود . قبلا هم گفتم دوستهايی که باهاشون خاطره داری خيلی با ارزشن . کم موند پيشم ، همين چند روز رو هم از ديروز نميدونم چرا تب و لرز شديد مرگی گرفته بودم و تمام استخونهای بدنم درد ميکرد ، بخاطر همين به امر خطير خانه موندن و غيبت از انواع واقسام پرداختيم . يه جورايی دو تامون هم ترجيح ميداديم بمونيم خونه و با هم حرف بزنيم تا بريم بيرون تو سروصدا ! شايد حرفهای نگفته اين چند وقته . . . . . . . . .

حالا که رفته منم موندم خونه و میخوام خودم باشم و تنهاییم و مایعات گرم و لباس گرم پوشیدن و زیر ملحفه تلویزیون نگاه کردن و کتاب خوندن . نمیدونم شاید آرامشی که دوستم بهم داده من رو به این احساس رسونده یا شاید هر چیز دیگه ای . . .

داشتم کتابهای جدیدی رو که برام اومده به دوستم نشون میدادم بهش گفتم اونقدر هوس کردم یه سری کتابهای بند تومونی دانیل استیل یا فهیمه رحیمی و ... بخونم تا یه ذره ذهنم استراحت کنه . الان چند ساله یا همش تو خط کتابهای میلان کوندرا بودم که خوب یه جورایی همش وادارت میکنه به فلسفه زندگی فکر کنی و به قول خودش راجع به سبکی تحمل ناپذیر هستی فکر کنی ، بعضی وقتها هم کتابهای پائولوکوئیلو رو خوندم که اونم میکشتت از بس که تو رو تو پیچ و خم جاده ساتیاگو سیر میده و وادارت میکنه به نشانه هایی که معلوم هم نیست همیشه این نشانه ها درست هم از آب درمیان یا نه فکر کنی . اخیرا هم که یه دوستی کتاب Iran Awakening خانم شیرین عبادی رو به زبان انگلیسی بدون سانسور بهم داد که بخونم که همون چند فصل اولش که داره راجع به وکالت پرونده قتلهای زنجیره ای مینویسه قبض روح شدم و گذاشتمش کنار فعلا تا یه وقت دیگه که حوصله مطالب جدی تر داشتم بخونم . خلاصه که دلم بدجوری برای کتابهای عشق و عاشقی آبکی که خیالت راحته آخر کتاب همه چیز به خوبی پیش میره و آخر سر اون دو تا دختر و پسر داستان بهم میرسن تنگ شده . بعضی وقتها آدم نیاز داره که جدی نباشه و جدی فکر نکنه ، ذهن هم باید هوا بخوره . . .

2007-06-03T21:18:00.000+03:30

دوستم یه ايميل برام فرستاده از مطلب چاپ شده تو روزنامه شهرشون ! اينجور موقعها خيلی برام سخته که به دوستم بفهمونم بخدا مردم عادی کوچه و خيابون حد اقل اونهايی که من ديدم اين اراجيف رو باور ندارن . خيلی برام سخته که براش توضيح بدم که تو قشر ما مردهای ايرانی فقط يک زن دارن . حالا شايد زيرزيرکی هزار تا کار بکنن اما ديگه اينجوری هم نيست که علنی صيغه کنن و زنها هم اين رو بعنوان يه قانون بپذيرن . اينجور موقعها حس ميکنم اعتماد به نفسم پيش بقيه زير کوهی از ابهام کمرنگ ميشه . حس میکنم اگه بخوام بیشتر توضیح بدم بقیه تو دلشون به تعصب احمقانه ام خندشون میگیره و بیشتر خودم رو کوچیک کردم . خيلی سخته ، خيلی . . .
متن ايميل اينه :

Minister backs brief marriages to curb illicit sex
Agencies

Tehran: Iran's interior minister faced criticism from women activists on Saturday after advocating the practice of temporary marriage as a way to meet the needs ofyoung people in the Islamic state, which bans extramarital sex

"Is it possible that Islam is indifferent to a 15-year-oldyouth into whom God has put lust?" newspapers quoted Interior Minister Mostafa Pourmohammadi, who is also a cleric, as telling a religious seminar this week

Temporary marriage, or sigha, is an agreement between a manand a women to get married for a specified time, even for just afew days. It has long been practised by Shiite Muslims, who are dominant in Iran, even though it is unclear how common it is.
');

Sunni Muslims say it is illegal and akin to prostitution,but some Shiites scholars say it reflects the reality of humannature and provides for the rights and responsibilities of boththe man and the woman.

"Although temporary marriage has always existed in our law,it is considered improper by Iranian culture," Shadi Sadr, anIranian activist for women rights, told the ISNA news agency.
Pourmohammadi spoke on Thursday in Qom, Iran's religiouscentre, and his comments were carried mainly by reformistdailies on Saturday. They also published reaction, mostly from opponents of the practice but also from some clerical backers.

"Islam is a comprehensive and complete religion and has asolution for every behaviour and need and temporary marriage is one of its solutions for the needs of the youth," Pourmohammadi said according to the Sharq daily.
"For fulfilling the sexual desires of the youth who do nothave the possibility to get married a decision should be taken."

A temporary marriage is easy to arrange. A couple will agreeon how long they will get married - it's usually anywhere froma day to months - and on financial matters.
Couples often go to a Shiite cleric for approval of thecontract. The practice is believed to have pre-dated Islam among the tribes of the Arabian peninsula.

"A great number of women who agree to have temporarymarriage do it because of their problems and financial need,"another women activist, Fatemeh Sadeghi, told ISNA.
The Ham Mihan daily quoted a receptionist at a hotel inTehran as saying it accepted couples with documents showing they were temporarily married and that it had about 100 such guests per week. "Our clients are young men with older women," he said.

2007-06-03T20:46:00.000+03:30

دوربين نازنين و عزيزم رو که تازه خريده بودم و کلی با هاش ميخواستم عکاسی کنم و حال کنم ، درش خيلی سخت بازو بسته ميشد . يعنی لمش تو دستم نيومده بود . هفته پيش رفته بودم بيرون اومدم برم دستشويی از دستم افتاد زمين و اون گيری که در جای باطری بسته ميشه شکست ! اونقدره غصه خوردم که نگو . امروز هم روز تعطيلی عزمم رو جزم کردم که ببرم بدم نمايندگی کنون درستش کنن . نمايندگی هم درست اونور جهنم تو يه جايی بود که از شدت ترافيک به خودت و زمين و زمان فحش ميدادی تا برسی اونجا . تازه چند بار هم راه رو گم کنی و برای جای پارک پيدا کردن ياد هرچی پيغمبر و امام و نذر و نيازه بيفتی و ازشون کمک بگيری تا بالاخره بری تو اون نمايندگی جهنم ! مگه دستم به اين صاحب نمايندگی کنون نرسه . درست ساعت ۱۱ صبح از خونه رفتم بیرون ساعت ۴ بعد از ظهر برگشتم . حالا دادم درستش کنن ، گفتن تا هفته ديگه درست ميشه . خدا کنه مثل اولش بشه !

یه دوست عزیز داره میاد پیشم . یه کسی که دلم خیلی براش تنگ شده . یه کسی که برام خیلی عزیزه . دلم برای اینکه بشینیم با هم حرفهای روشنفکری تکراری (!) بزنیم خیلی تنگ شده . دلم برای اینکه بعد از دو سال بتونم با هاش از ته ته وجودم و از ناگفته های درونم حرف بزنم و مطمئن باشم که رازدارمه تنگ شده . وای دوستم شمارش معکوس و طپش قلبم داره شروع میشه -:)

2007-05-28T21:42:00.000+03:30

خواستم از علاف شدن طولانی در بانک ملی ايران برای يک کار بانکی کوچک که هنوز در یکی از پيشرفته ترين جاهای دنيا با همون سيستم دستی و کاغذ بازی از اين ميز يه اون ميز کار ميکنه بنويسم ( هرچند کارمندهای بانکی ما باسوادتر و کارآمدتر از کارمندهای بانکهای خارجی هستند اما سیستم که درست نباشد کار پیش نمیرود ) اما دلم نیامد . گفتم بگذار از مهمان نوازی و دست و دلباز بودن ذاتی ایرانی بنویسم وقتی در راه برگشت از بانک به خانه از دم چلو کبابی رد شدم و بوی کباب و ريحون مستم کرد ، به داخل رستوران رفتم و فقط يک پرس چلو کباب برگ سفارش دادم که به خانه بياورم ، آنها هم فقط همان پول غذا را گرفتند اما وقتی به خانه آمدم و کيسه را باز کردم غذا همراه بود با سالاد ، ماست و خيار ، نون تازه ، پياز و يک عالمه سماق . هرکدام از اين اينها را در رستوران ديگری بجز رستوران ايرانی (وگاهی عربی) سفارش بدهی کلی ازت پول ميگيرند حتی برای همون يک تکه نانش .
ایرانی بودن خصوصیتهای قشنگی هم به همراه دارد. یکی از آنها همین دست و دلباز بودن ، بخشنده بودن و مهمان نواز بودن است . این قشنگ است و من این قشنگی را دوست دارم .

2007-05-26T00:34:00.000+03:30

زندگی اين روزهای من ، تا ميايم با شارژ کردن خودم با بهانه های کوچک و بزرگ ، زندگیم را به ريتم عادی برگردانم و خيلی چيزها را به روی خودم نياورم ، يک چيزی ميشود که اول قرار بود خوبش بشود اما يکدفعه تبديل به بدش ميشود . چه ميشود کرد ؟ همين است که وسواسی شده ام و ترسو . خرافاتی نيز شده ام . هر زمان که دو سه روزی بدون استرس و درحالت نه غمگین زندگی ميکنم و نوشته هايم ريتم زندگی يک آدم عادی را دنبال ميکنند ميترسم که اين آرامش کوچک دوام نياورد . اتفاقا بعد از چند روز ميبينم که همان هم ميشود .

سعی ميکنم مساله شب گذشته را به روی خودم نياورم و موقع خواب مجله زرد و رنگارنگ بخوانم تا فکرم به چیزهای جدی نرود . موزيک آرام گوش ميکنم تا شب راحت بخوابم که مثلا انگار نه انگار . به اميد اينکه فردا که از خواب پا شدم زندگی را دوباره قشنگ ببينم . نيمه های شب ناگهان از خواب میپرم . مدت زمانی را در خواب گريه و زاری کرده ام . از خواب بدی که ديدم . سعی ميکنم بخوابم تا بلکه باز به دنيای فراموشی بروم . ظاهرا چند ساعتی هم خوابم برده است . چون صبح که با صدای تلفن کذايی از خواب پريدم و آن جملات نامفهوم و آزار دهنده که درست تعبیر همان خوابی بود که دیده بودم و آن بغض ترکيده وادارم کرد که به ساعتم نگاه کنم. ساعت حدود ۱۲ ظهر بود. باز بلند شدم ،

گفتم صبح است ، صبح آفتابی قشنگ ، بايد بلند شوم خانه را ترو تميز کنم و باز به روی خودم نياورم که حالم خوش نیست . دریافت یک تکست مسج تلفنی از دوستی که نوید یک خبر خوب میدهد را به فال نیک میگیرم . با همین یک بهانه کوچک انرژی میگیرم . بدو بدو همه جا را ترو تمیز میکنم ، میروم استخر و آفتاب میگیرم . هنوز باور ندارم که اين حال خوش چند ساعتی بيشتر دوام داشته باشد. شيرجه آخر را که میزنم و دوباره روی تخت دراز مبکشم که آفتاب بگيرم تکست مسج ديگری از دوستم ميرسد که خبر خوب شایعه ای بیش نبوده است ! تجربه های نه چندان خوب گذشته به دلم برات میکند که امروز هم از همان روزهاست که دست به هرچیزی بخواهی بزنی نمیشود که نمیشود . حوصله خیلی چیزها و خیلی کس ها را هم ندارم .

مثل بچه های خوب بلند میشوم و آرام و افتاده به جیم میروم . افکار پریشان همچنان با ریتم دستگاههای ورزشی در ذهنم جابجا میشوند . . . به خانه بر میگردم سر راه به خانه دوستم که کلید آپارتمانش را به من سپرده که در نبودش گلهایش را آب بدهم میزنم . گلهای قشنگش به دلیل تنبلی من در آب دادنهای به موقع مثل خودم نیمه پژمرده شده اند .صدای شر شر آب از آب پاش . .

به فرصتهای از دست رفته فکر میکنم . همان فرصتهایی که در هنگام وقوع برایم خوشایند نبوده اند اما الان که خیلی بدتر از آنها را دیده ام به آنها افسوس و غبطه میخورم و اسم آنها را فرصت میگذارم . . . دلم میخواست یک عالمه کردیت تلفن داشتم تا با خانه و مادر و پدرم حرف میزدم . دلتنگشان هستم ، خیلی زیاد . . . . . . شاید هم بهتر که کردیت ندارم ، مگر قرار نبود وقتی اشکم دم مشکم است به خانه زنگ نزنم ؟ پس به اینجا پناه میاورم ، اینجا هم امن نیست . اینجا هم مثل زندگی عادی آدمهای برون گرا و احساساتی و روراست به غلط کردن میافتند و پشیمان میشوند از گفتن ، از نوشتن ، از عریان کردن . . . پس چطور است باز مثل قدیمها به دفتر خاطرات کاغذی پناه ببرم ؟ اما نه من وبلاگ را دوست دارم ! آخر وبلاگ کامنتدانی دارد که به نظر من قلب یک وبلاگ است . اینجا وقتی مینویسی آن چند نفر خواننده همیشگی با وفای وبلاگت میایند و برایت دو خط مینویسند . از خواندن نظراتشان احساس خوبی بهت دست میدهد . همانهایی که با وجود تنبلی و کرختی تو که سر به وبلاگهایشان میزنی اما کامنت نمیذاری ولی آنها همیشه مهربانانه کامنت مینویسند و برایت آرزوهای خوب خوب میکنند .

چه میشود کرد ؟ فعلا که تصمیم دارم همینطوری بنویسم. شاید سبک وزن و گنگ ، اما چه باک ؟ گاهی فکر میکنم وقتی قرار است از خودت ، عقیده ات ، و برنامه آینده ات ننویسی شاید همان بهتر که ننویسی . . . همینها را هم دروغ نگفته باشم برای دل خودم و به احترام چند نفری که همیشه همینجا بهم سر میزنند مینویسم . در زندگی واقعیم به اندازه کافی دغدغه های جدی دارم . اینجا را دلم میخواهد همینطوری ادامه بدهم . چیزهای جدی در زندگی واقعی به اندازه کافی دمارم را در اورده اند .

فردا روز بهتری باید باشد . . .

2007-05-23T23:06:00.000+03:30

چند وقت بود عطر خوشگل نازنينم (L' instant De Gurlain ) تموم شده بود و نه اينکه قبليه کادو بود دلم نميومد ۱۱۰ دلا ر بدم يکی ديگه اش رو بخرم ! اما خوب همش غصه ميخوردم که عطرم تموم شده . امروز رفتم مال که يه چيز ديگه بخرم از دم عطر فروشی دبنهامز که رد شدم با خودم گفتم حد اقل برم عطر نازنين رو بو کنم تازه شايدم ارزونتر شده باشه يه ذره بلکه بتونم بخرمش . رفتم ديدم نخير ارزون نشده و همون قيمت هميشگيه ! اما تو promotion بود و اگه عطر رو ميخريدم يه لوسيون ۱۰۰ ميلش هم که در حالت عادی قیمتش ۴۰ دلاره روش بود ! منم در يه لحظه طوفانی چشمم رو بستم و ژست پولداری گرفتم و خيلی کول به دختره گفتم ميخرمش . لطفا برام بپيچش ! وقتی اومديم دم صندوق ديدم چند تا بادکنک لاکی (همون شانسی ) اونجا بود برای خريد امروز که ميتونستی تو قرعه کشی شانست رو امتحان کنی . منم يک کدوم رو انتخاب کردم و آخ جون يه جيغ بنفشششششش ! ۵۰ ٪ تخفيف برای کل خريدم ! يعنی به جای ۱۵۰ دلار فقط ۵۵ دلار ناقابل از کيسم رفت اما من به عطر و لوسيون محبوبم رسيدم ! اونقدر دم صندوق ذوق کردم که همه مو طلاییهای خوش اخلاق و خندان بهم تبريک گفتن !!!!!! منم از رو نرفتم و در راستای ادامه ژست فانتزی گفتم حالا که اينجوری شد پس يه عطر ديگه ام ميخرم ! رفتم با اجازه دوستان VERSACE جديد رو هم که خداييش خيلی دلبری ميکرد برداشتم و بعله ديگه خلاصه اينجوریه که من الان با ئو تا عطر خیلی خوشبو برگشتم خونه و گفتم خوشحاليم رو با شما قسمت کنم !

حالا گذشته از اینکه میخواستم خوشحالیم رو باهاتون تقسیم کنم میخواستم این رو هم بگم که مهم نیست (البته هست ها اما حالا تو این مورد خاص. . .) که چقدر پول داریم یا نداریم . مهم اینه که اون چیزایی رو که دوست داریم بخریم یا بپوشیم یا استفاده کنیم یا حالا هرچی ، هر از گاهی دل رو به دریا بزنیم و با لذت تمام ازشون استفاده کنیم . این کارها و پول خرج کردنهای کوچیک به آدم احساس خیلی خوبی میده و انرژی تولید میکنه . برای منکه اینطوریه . خیلی وقتها شده حس و حال نداشتم اما همینجوری الکی شیکترین لباسم رو پوشیدم و هر چی طلا و جواهر داشتم گذاشتم و رفتم یه رستورانی که دوست داشتم غذا خوردم یا یهو اون کفش یا لباس یا کیفی رو که فکر میکردم بودجم نمیرسه خریدم و کلی باهاشون انرژی گرفتم . حالا نمیدونم من اینجوریم یا خیلی از شماها هم همینجوری هستین ؟ به نظرم صرفه جویی و مراعات دخل و خرج شرط عقله اما فکر نمیکنم زندگی هیچکدوم از ماها تو هر حدی که باشیم با هر از گاهی ولخرجی کردنهای کوچولو ی اینجوری خللی توش وارد بشه .

2007-05-23T00:32:00.001+03:30

برای من موزيک لاتين امريکای جنوبی و رقص سالسا مثل خوراک تلطیف کننده روح ميمونه . . .
لذتی که از شنيدن صدای گرم خواننده های لاتين و موزيک پر از رومانس و با حرارتشون ميبرم از هيچ نوع موزيک ديگه ای نميبرم .
تماشای رقص سالسای دو نفره (مخصوصا اگه پارتنر احساسی همديگه هم باشن ) به نظرم همون سماعی هست که تو عرفان هم ازش اسم برده ميشه !

2007-05-21T22:16:00.000+03:30

به قول يه دوست وبلاگنويس ، يه عالمه مطلب تو ذهنته که ميخوای بنويسی اما تنبلی ميکنی بعدشم ديگه نوشتت بيات ميشه و حس نداری تمومش کنی . منم هر از گاهی شروع میکنم چند خط نوشتن و بقیه اش رو میذارم برای بعد ، بعدشم که دیگه موضوع تو ذهنت بیات شده !

امروز نوشته خانوم حنا مثل همیشه خیلی به دلم نشست ! هی میدونستم یه چیزیم هست ها ، اما نمیتونستم یه جمله براش پیدا کنم . همینه باید سعی کنم ایده آ گرایی ام رو کم کنم . نمیگم ایده آل گراییم رو از بین ببرم چون خیلی از چیزهایی که الان دارم مال همین ایده آل گراییم بوده ، اما خوب تازگیها دیگه دارم فکر میکنم تو بعضی از مسایل برام اذیت کننده شده . پس پیش به سوی( تمرین کم کردن ایده آلگرایی) !

2007-05-10T21:41:00.000+03:30

حس هيچ کاری رو ندارم ، نه نوشتن ، نه برنامه ريزی کردن ، نه هیچ کار ديگه ای ! تمام انرژيم رو ( فکر ) کردن ميگيره . باضافه (مثل خ ر کار کردن) . . .

2007-05-02T00:56:00.000+03:30

سلام - من زنده ام ! زياد حس نوشتن ندارم . نه اينکه نخوام وبلاگ بنويسم و اين حرفها . نه ! حس ميکنم تو يه مرحله ای هستم که دلم نميخواد هيچ کار جدی تو زندگيم انجام بدم . دلم تنگ شده برای اينکه بتونم يه مدت ريلکس کنم و دغدغه جدی نداشته باشم . بعد از خلاص شدن از درسها يکی دو تا کار جانبي ديگه بود که خوب و جالب بود اما خوب به هرحال کار و زمان نياز داشت و نميشد اونجوری که بايد ذهن رو خالی کرد اما ظاهرا اونها هم تموم شده و من يکی دو روزه وقتی ميام خونه ميتونم روبروی تلويزيون دراز بکشم و مجله زرد بخونم و کانالهای مختلف تلويزيون رو دوره کنم . حالا نه اينکه اين کارها رو تا حالا نميکردم - همه اين کارها رو تا حالا حتی با شدت بيشتری هم انجام ميدادم اما خوب بالاخره اون عذاب وجدان لعنتیه همیشه بود ! اما الان نيست و اين احساس خوبيه .

یک سری مسایل مهم و تصمیم گیریهای حساس زندگیم بوده که برنامه داشتم بعد از اینکه درسم تموم شد و به یه ثبات نسبی رسیدم روشون کار کنم . یعنی یه مسایلی که اذیتم میکنه و من فکر میکنم باید یه کاری براشون انجام بدم اما تا حالا ترجیح دادم فقط صبور باشم و با یه دست چند تا هندونه بر ندارم تا بتونم هرکدومشون رو با کیفیت خوب انجام بدم . ضمن اینکه تا حالا هم به صورت واقعی با توجه به شرایط موجود توان انجامشون رو نداشتم .

خوب حالا زمانش رسیده و من باید فکر کنم ببینم چجوری و از کجا باید شروع کنم . خانوادم معتقدن هنوز زوده و باید یه مدت بیشتری استراحت کنم و بذارم زندگیم رو همین روال پیش بره اما خودم فکر میکنم بهترین کاری که میتونم بکنم اینه که ضمن حفظ آرامش و نگهداشتن روحیه ام باید کم کم شروع کنم که بهترین تصمیم رو بگیرم و بعد هم تا جایی که میتونم عملیشون کنم . مسایل ، مهم و حساسن . هر تصمیمی که بگیرم شاید مسیر آینده زندگیم بستگی به همین تصمیمهایی که میگیرم داشته باشن . برای همین خیلی دلم میخواد کسایی مثل خانوادم یا یه مشاور خوب پیشم بودن تا میتونستم با هاشون حرف بزنم و صلاح مشورت کنم . اما خوب بجز خانوادم به کسی اطمینان ندارم و دلم برای خانوادم هم میسوزه که بخوام دوباره بندازمشون تو فکر و خیال ، هرچند میدونم که مثل بقیه پدرومادرهای دیگه الان تمام فکر و حواسشون پیش دختر تنهاشون و دغدغه های رندگیش هست . به هر حال من نوعا نمیتونم راکد بمونم وقتی احساس کنم که باید شروع کنم باید این کار رو انجام بدم . امیدوارم که تصمیم درست رو در موقع درست بگیرم .

تا این آخر هفته به استراحتم ادامه میدم و بعد شروع به فکر کردن و تصمیم گیری میکنم . . . احساس میکنم اون انرژي مثبت (خدا) که همیشه معتقدم دنیا رو (حد اقل در مورد زندگی من ) رو یه روال منطقی و درست راه برده + تلاش و انرژی که شخص خودم صرف زندگیم خواهم کرد همه چیز رو در جهت درست پیش خوهد برد. . . به مقادیر زیادی انرژی مثبت نیاز دارم ، اگه کسی انرزیهای مثبتش کارسازه فوت کردن به این طرف یادتون نره لطفا !

2007-04-12T23:36:00.000+03:30

الان برام از دانشگاه ايميل اومد که پايان نامه ام رو قبول کردن ! و ازم خواستن که خودم رو برای جشن فارغ التحصیلی آماده کنم. ذوق دارم ، خوشحالم و شايد يه کمی هم هيجان زده .

يک هدف دیگر از هدفهای زندگيم هم با موفقيت پشت سر گذاشته شد.

اولین خبر به مادر و پدرم داده میشه که از خواب بیدار میشن و خوشحالی میکنن . شاید هم دارن خدا رو شکر میکنن .

2007-04-04T23:21:00.000+03:30

در طول روز کارهام رو انجام ميدم ، به جلسات کاريم ميرم و تصميم ميگيرم ، ساعتها رانندگی ميکنم ، کتاب ميخونم ، موزيک گوش ميکنم و تمام روزمره های ديگه رو در دنیای واقعی انجام میدم . اما سريال روياها و تخيلات در درونم برای خودشون زندگی جداگانه ای دارن. روزی چند بار برای برخوردهای مختلف با آدمهای زندگيم تصميم ميگيرن ، روزی چند بار کارم رو عوض ميکنن ، روزی چند بار با ادم روياهام آشتی ميکنن ، قهر ميکنن ، گاهی مهربون ميشن و گاهی سخت . گاهی احساس خوشبختی و موفقیت میکنن و گاهی احساس یاس و افسردگی. گاهی تصمیم میگیرن که من برگردم برم ایران و گاهی خوشحال و مسرور از اینکه ترک وطن کرده. همچنان غوغايی در درونم برپاست . اونقدر که حس ميکنم داستان زندگی روياييم خيلی پررنگ تر از داستان زندگی واقعيم شده . يهو با يه تلنگر از حپروت ميام بيرون ، به اطراف نگاه ميکنم . بيشتر از هميشه يادم ميافته که تنهام . انگار ديگه من و تنهايی با همديگه دوست شديم . . .

2007-04-03T22:59:00.000+03:30

یکی از تصمیمهای مهمی که در سال جدید گرفتم و میخوام تمرین کنم (کمتر سخن گفتن و کمتر توضیح دادن ) هست. من این ایراد رو همیشه داشتم. البته خیلی وقته به وجود همچین عیبی از طرف خودم پی بردم بارها هم وقتی چوب این مساله رو خوردم با خودم تصمیم گرفتم که جلوی خودم رو بگیرم و به قول معروف تو دارتر باشم اما هنوزم که هنوزه نتونستم این نقص رو در خودم برطرف کنم. هرچیزی که در زندگی من هست اعم از مسایل کاری و احساسی و مالی و . . . مثل کتاب روباز برای اطرافیانم هست. خیلی دلم میخواد یه چیزایی تو زندگیم باشه که دیگران حتی نزدیکترینهام چیزی ازش ندونن.

یادمه یه دوستی داشتم که بهم میگفت آدم وقتی به تو میرسه نیازی نیست چیزی ازت بپرسه تو خودت شروع میکنی همه چیز رو گفتن و تحلیل کردن بی کم و کاست ! به نظرم درست میگفت . اين درسته که من ذاتا آدم برون گرا يا Extravert ای هستم و همه آدمهای برون گرا این حصوصیت رو کمو بیش دارن و نميتونن زياد آدمهای تو داری باشن اما خوب درگذر زمان ياد گرفتم که با تمرين کردن ميشه اين خصيصه های ذاتی رو عوض کرد يا کم و زيادش کرد.

البته نا گفته نمونه که اين مشکل رو فقط در مورد مسايل مربوط به خودم دارم . در مورد ديگران دنيای اطلاعات هم داشته باشم محاله بخوام در موردش با کسی حرف بزنم . چون ميدونم که اين يه رازه . اما در مورد خودم مساله اينطور نيست . خيلی وقتها بوده ديدم کسی ازم در مورد خودم يه سوالی کرده و من خيلی راحت ميتونستم جوابش رو در يک يا جمله خلاصه کنم ، اما ناخود آگاه شروع کردم از اول تا آخر داستان رو براش گفتم و دلايل و توضيحاتی رو هم که باعث شده بوده من اون نظر رو داشته باشم گفتم تا طرف کاملا متوجه تمام ابعاد قضيه باشه . در صورتيکه اصلا شايد اون نميخواسته و لزومی نداشته اينهمه جزييات رو بدونه .

اين عيب وقتی کم سن و سال تری و دور و برت فقط خانواده ات هستن و چند تا دوست و همکلاسی در حد معصوميت خودت زياد اشکالی پيش نمياره ، اما وقتی بزرگتر ميشی و دور و برت پر از آدمهای با تجربه و مدلهای مختلف میشه دیگه باید مراقب حرف زدن و رفتارت باشی تا به ضررت استفاده نشه . حالا جدای از دوست و آشنا و زندگی خصوصیت که بخوای به مساله نگاه کنی اینطوری میشه که وقتی شروع به کار کردن میکنی سر کارت با آدمهای حرفه ای برخورد داری که ميتونن همکار ، مدیر يا مشتريت باشن . اینجا ديگه احساساتی بودن و بيش از نياز حرف زدن تو رو از دنيای حرفه ای بودن دور ميکنه و مشکلاتی که برات بوجود مياره به راحتی جبران نميشه .

بايد همش با خودم تکرار کنم : هيجانی نشو ، ساکت باش ، بيشتر سعی کن بشنوی تا حرف بزنی . لزومی نداره به همه سوالهای ديگران جواب بدی ، لزومی نداره همه چيز رو توضيح بدی که خيالت راحت بشه ديگران منظورت رو فهميدن با نفهميدن .

پ.ن : من از نظر تقسيم بندی مشخصات فردی تو بحث Leadership در گروه ENFP قرار ميگيرم. الان داشتم مشخصات مدل خودم رو ميخوندم نوشته بود:

Can maximize effectiveness by: Speaking less, reflecting more
Can maximize effectiveness by: Prioritizing projects and saying No

پس معلومه شناختم از خودم درسته . درمونشم که واضحه ديگه؟ سکوت

2007-03-24T20:04:00.000+03:30

آخ که چه احساس خوبيه هرجا ميخوای بری ، هر کاری ميخوای انجام بدی استرس و عذاب وجدان درس خوندن نداشته باشی. اين چند روزه تعطيلات رو حسابی استراحت کردم. نیمه پر عيد در خارج از کشور بودن رو بخوای ببینی اينه که از ديد و بازديدهای اجباری راحتی . اين چند روزه با مهمونم شبها رفتيم کنسرت و گشت و گذار و خريد ، و روزها رو هم ورزش کرديم و خوابيديم و تلویزیون نگاه کردیم.خوشبختانه مهمونم هم مثل خود من دلش ميخواست اين روزها رو فقط استراحت کنه و تفريحات سبک انجام بده ، اصلا برای همين هم من گذاشتم که بياد اينجا -:) اگر نه اصلا حوصله برنامه های اجباری و گشت و گذارهای کليشه ای هرچند که مهمونت برات عزيزترين هم باشه ندارم.

دارم برنامه هام رو در سال جدید و اهدافی رو که دارم مینویسم . من این کار رو سال گذشته انجام دادم و خیلی خوب و موفق بود . هدفت رو مینویسی و با توجه به شرایط و امکانات واقعی زندگیت برای رسیدن به هدفهات زمان تعیین میکنی. بعدش تمام امکانات موجودت رو بکار میگیری تا به هدفهات برسی. یک سری از هدفها کوتاه مدته که زمان رسیدن به اونها رو در همین سال جاری تعیین میکنی و یه سری اهداف هم بلند مدت هستن که مثلا آدم میگه چهار سال دیگه به این هدفم میرسم اما امسال یه بخشی از کارهایی رو باید انجام بدم تا برای رسیدن به هدفم کمک کنه.

هدف اجتماعی من در سال ۸۵ این بود که درسم رو تموم کنم و واحدهای تخصصی رشته ام رو برم تو فرانسه تو دانشگاه مورد نظر خودم بخونم که تو رزومه تحصیلی و کاریم یه نکته مثبت باشه . با همه سختیهاش و مشکلاتی که بود از گرفتن ویزا تا جور کردن پولش و مرخصی یک ماهه از محل کارم گرفتن که هر کدوم مثنوی هفتاد من میشه بالاخره این کار رو انجام دادم.

هدف شخصیم هم این بود که رو خودم کار کنم تا خود درونی ام رو به آرامش برسونم . سعی کنم کمتر غصه دوری از خانوادم و تنهایی رو بخورم تا بتونم اینجا روی پاهام به تنهایی بایستم و پیش برم چون وابستگی بیش از حد که بخاطر تربیت ما ایرانیهاست داشت کم کم مانع از پیشرفتم میشد. فکر میکنم تو این هدف هم نه صددر صد اما تا حد زیادی موفق بودم ، بازهم هزینه ای که براش پرداخت کردم کم نبوده . خیلی وقتها دلم میخواسته فقط بمونم خونه و جایی نرم اما بخاطر اینکه تنها تو خونه نمونم و افسردگی نیاد سراغم پا شدم با دوستایی که حقوقشون ۱۰ برابر بیشتر از منه رفتم بیرون یه خرید حسابی کردم یا رفتم یه رستوران گرون غذا خوردم تا یه حس خوب بهم دست بده بعدشم تاوانش رو پس دادم و بقیه ماه رو من موندم و اون ته مونده حقوق ماهیانه ! اما خوب این تنها راهی بوده که به نظرم رسیده بوده و الانم از کرده هام پشیمون نیستم و فکر میکنم الان قویتر و محکمتر هستم . همینکه از هرشب تلفن زدن به خونه مون الان فقط هفته ای ۲ بار زنگ میزنم خودش یه گام به جلو هست.

برای سال جدید هم چند تا هدف ریز و درشت تو سرمه اما هنوز تنبلی و استراحت نوروزی بهم اجازه نداده بشینم بنویسمشون . . .

2007-03-20T23:55:00.000+03:30

من امروز عصری پروژه پايان نامه ام تموم شد. شش ماه کار مداوم ! احساس کسی رو دارم که دو سال يه کوه سنگين رو دوشش بوده و حالا اون بار رو سالم به مقصد رسونده ، ميخواد بشينه استراحت کنه و پاهاش رو بذاره تو آب و از رسيدن بهار لذت ببره . . .

یه مهمون عزیز دارم برای عید ، به این سنت قشنگ سرزمینم که از هزارن سال قبل سینه به سینه به من رسیده افتخار میکنم . به یمن نوروز منهم پنج روز تعطیلی گرفتم تا بوی عید رو احساس کنم . امشب یه سبزی پلو با ماهی خوشمزه درست کردم و یه هفت سین کوچولوی خوشگل چیدم. با آرزوی سلامتی ، عشق و خوشحالی برای خانوادم و هموطنام ، و با آرزوی صلح برای کشورم در سال جدید با عطربهار نارنج و سیب سر سفره هفت سین که از ایران برام اومده و شراب شیراز داریم میریم استقبال سال تحویل .

من الان پر از هیجان و عشقم ، پر از امید و انرژي . . .

عید همه دوستای عزیزم مبارک !

2007-03-11T00:50:00.000+03:30

من زنده ام ، فقط دارم زير فشار پايان مهلت پايان نامه ام هلاک ميشم . تا قبل از ۲۰ مارچ که تحويلش بدم فقط وقت دارم برم سر کار ، رو پروژه پايان نامه ام کار کنم ! همين ! دلم خيلی برای وبلاگنويسی تنگ شده . . . زود بر ميگردم .

راستی: کسی از خانوم حنا خبر داره ؟ من يکم نگرانشم ، چون ميدونم بيتا آدم با مسووليت و منطقی هست و بدون خدا حافظی خواننده هاش رو تو خماری نميذاره . اما خوب از طرفی هم خودش اون عکس قفل و کليد رو گذاشته . پس لابد تصميم گيری خودش بوده . بیتا جون اگه اینجا رو میخونی امیدوارم همه چی سرجاش باشه . یادت نره دم عیدی سام رو برداری بیاری عیدونه اش رو از خاله اسکارلتش بگیره ( با لهجه و به سبک قاطبه بخون لطفا -:) )

2007-02-25T21:02:00.000+03:30

این پست ( حس ) منه نسبت به مقوله مورد بحث ، که میتونه لزوما از نظر بعضیها منطقی هم نباشه ! گفتم که گفته باشم !

خوبه این ژرفا خانوم هست که درست پستهایی رو بنویسه که من میخواستم بنویسم اما حس نوشتنشون رو نداشتم . منهم میرم و تو کامنتدونیش نظرم رو مینویسم و راحت! . پست امروزشم که دیگه درست همونیه که من میخواستم بگم ، اما دیدم اگه بازم تو کامنتدونیش نظر بذارم خیلی طولانی میشه اینه که دزدی موضوع کردم من هم نظر خودم رو میگم تا بلکه به یه نتیجه ای برسیم و یه گره کور فرهنگی دیگه رو باز کنیم ! ! ! ! ! !

راستش من حالا خوب يا بد اينطوری شدم ديگه . کاريش هم نميشه کرد. آدم يه چيزايی رو تو زندگيش ميبينه بعد اگه تعداد تجربه های اون مدليت زياد بشه کم کم برات تبديل به يه اصل ميشه که تو همه باورهات رو بر همون فرضیه میذاری مگر اينکه بر خلافش ثابت بشه .

من خيلی قبلترها که تو ايران هم بودم به اين نتيجه رسيده بودم هرچی دامنه ارتباطم رو با مردم تنگتر کنم راحت ترم . اما چون تو مملکت خودم بودم يه رابطه هايی برام اجتناب نا پذير بود و عذابم ميداد. از وقتی اومدم بيرون و تنها شدم اين باور در من بيشتر شدت گرفت که دوست ندارم با ايرانيهای اينجا رفت و آمد کنم . يه بار ميری و ميايی دلت وا بشه در عوض تا صد روز بايد تاوان مزاحمتها و حرف مفتهاشون رو بدی. اينه که دندونامو کشيدم و خلاص ! تا يه ايرانی ميبينم ازش فاصله ميگيرم . اينجوری راحت ترم و بعضی وقتها اونقدر احساس آسايش ميکنم که حد نداره . اصلا شايد يکی از دلايلی که اينجا موندگار شدم با همه سختيها و دوريها و مشکلاتش همينه که در روابط اجتماعیم با ادمها به یه ارامش و اطمینان خاطر نسبی رسیدم. شاید اولش سخت به نظر بیاد اونم اینه که روابط به اون گرمیه محیط ایران نیست . اما برای من این بهتره . من به آرامش و امنیت بیشتر نیاز دارم تا رفت و امد و تشویش .

مشکلاتی که ژرفا تو وبلاگش گفته و کامنتهایی که بعضی دوستان براش گذاشتن میبینم بیشتر حول و حوش تلکه کردن هموطنان عزیز و مزاحمتها و توقعهای وقت و بی وقتشونه که از خانواده های ایرانی دارن. شاید شماها چون خانواده هستین بیشتر اینجور مزاحمتها براتون پیش میاد اما برای من که یه دختر مجردم مشکل به شکل دیگه ای وجود داره که بیشتر اذیتم میکنه . اینجا اگه دختر ایرانی ببینی که از دو حالت خارج نیست : یا اونقدر بهت چپ چپ نگاه میکنه و بهت حسودی میکنه و میخواد تو همه چی از مدل جوراب پوشیدنت تا رشته ای که درس میخونی و جایی که کار میکنی باهات رقابت کنه که آدم حس میکنه همش یه سایه سنگین و یا یه نگاه تو زندگیشه و دایم احساس معذب بودن داری. یا اینکه اونقدر کوته فکره و تمام هم و غمش اینه که الکی ژست آبدوخیاری برات میاد که من بابام اله و ننم بله و ما تو ایران ۸ تا کارخونه داریم و الخ و بلخ ! که بازم دلم میخواد سر به تن اینجور ادمهای ندید بدید نباشه . خانوم جان مبارکت باشه هر چی که داری. به من چه ! والا بالاه من همیشه گفتم تمام افتخارم و غرورم اینه که بچه یه پدر و مادر جوون و روشنقکر از قشر مالی متوسط هستم . یه دونه خونه هم بیشتر تو ایران نداریم ، اونم محل متوسط شهر ! نه نیاوران و الهیه و فرمانیه ! دست از سر کچل ما بردارین . ما همینطوری حالمون خوبه و راضی نیستیم جامون رو با آدمهایی مثل شما عوض کنیم.

اگه هم خدای نخواسته پسر ایرانی ببینی که با بی فکری تمام ( خیلی خودم رو کنترل کردم فحش ندادم !) عین این آدمهای علاف و تازه از پشت کوه اومده و از قحطی فرار کرده اولین فکری که میکنه اینه که چجوری یه جوری حرف رو بکشونه به همونجایی که معمولا تو خونه های خودشون با مامان و آبجی هاشون همون مدلی حرف میزنن. بدی مساله اینه که تا یه دختر مجرد ایرانی میبینن که اینجا تنها زندگی میکنه و خونه اش هم تنهاییه و همخونه نداره لابد فکر میکنن آش با جاش ! خوب یکی نیست بگه ادم علاف بی هویت اگه منم مثل تو علاف بودم که پدر خودم اینجا و خونوادم تو ایران در نمیومد که پاشم بیام اینجا تنها زندگی کنم و درس بخونم و کار کنم که . پس حتما من یه اصولی برای زندگیم دارم . حالا اینکه چرا تو فکر میکنی دختر خارج از کشور وقتی تنها زندگی میکنه دیگه در خونه اش به روی هر قاشق نشسته ای بازه الله اعلم !

خلاصه که در دیکشنری من ایرانی ، لبنانی ، مصری ، هندی ، پاکستانی ، و بطور کشورهای جهان سومی رفت و آمد ممنوع ! مگر اینه فردیت اون آدمه اونقدر قوی باشه که اثر ملیتیش رو در ذهن من از بین ببره . خود من هم لابد به عنوان یه ایرانی همین حس رو در بقیه میذارم . تا با کسی برخورد میکنم و قتی ازم میپرسن کجایی هستی میگم : من ایرانی هستم . طرف چشمهاش چهار تا میشه و خیلی که مودب باشه و سوالهای اعصاب خورد کن نپرسه فورا فاصله میگیره . اما بعد از یه مدت رفت و آمد که متوجه خصوصیتهای فردی ادم میشن خوب با ادم دوستی میکنن. من هم این مساله رو هرچند سخت بوده اما اینجوری در کش کردم که من بعنوان یک فرد ملیتم نه تنها بهم کردیت نمیده بلکه تو روابط اجتماعیم دو تا قدم هم عقب ترم میبره . پس باید خودم سعی کنم اونقدر بعد فردی خودم رو تقویت کنم تا اون اثر نا مطلوب ملیتی رو از بین ببره . خوشبختانه تا حالا که نسبتا موفق بودم و مشگلی نداشتم.
این رو هم بگم که من چه بخوام و چه نخوام ایرانی هستم و ملیتم درواقع ریشه منه . آدم بدون ریشه هم مثل آدم بی هویته . اگر هم صحبتی پیش بیاد خودم رو با اعتماد به نفس نشون میدم و میگم من ایرانی هستم و سعی میکنم بهشون بفهمونم هر ملیتی در طول تاریخ بنا به شرایط جغرافیایی و اجتماعی و خیلی چیزهای دیگه در شرایط متفاوتی قرار داره . کسی هم پیش من اجازه نداره به ملیتم از گل نازک تر بگه . اگر نه حسابش با کرام الکاتبینه ! دوست ندارم تعریف الکی بکنم یا بشنوم چون جایی برای تعریف وجود نداره اما خوب پیش خارجیها حد اقل حقظ ظاهر میکنم.

تو این دو سالی که از ایران اومدم بیرون اینجا فقط یه دوست ایرانی دارم که اونهم از زمان دبیرستان دوستم بوده و هر از گاهی همدیگرو دورادور و در حد محدود میبینیم. اخیرا هم خودم یه خانواده خوب که خودم دستچینشون کردم و حس میکنم مدل هم هستیم میشناسم که همدیگرو میبینیم.

خلاصه که دو ستان گفتن که برای انتخاب دوست یه معیارهایی دارن که توش ملیت مطرح نیست . اما با کمال تاسف من باید بگم که برای من یکی از معیارهای انتخاب دوست همانا ملیت هست ! رفت و امد با ایرانی و جهان سومی ممنوع ! تا اطلاع ثانوی ! مگر برخلافش ثابت بشه ! ! !

2007-02-13T23:52:00.000+03:30

ولنتاین همیشه برام مزخرف بوده ، و امسال فکر کنم مثل هر سال ! هزار تا سوال بی جواب تو ذهن ، احساس منفی بودن و سنگین بودن ، چیه اون سبکی تحمل ناپذیر هستی که میلان کوندرا میگه ! سنگینی هستی که تحمل ناپذیرتره که ، اه امشب انگار که چسب چسبوندن بهم . نه میتونم راه برم نه میتونم درس بخونم و نه هیچ غلط دیگه ای . . . . . . اعصاب معصاب به شدت خط خطیه . . . . .

تصمیم داشتم برای ولنتاین بشینم قسمتهایی از نامه پدرم رو که اخیرا برام فرستاده و توش مثل همیشه برام نوشته که دلش میخواد من با عشق ازدواج کنم و هرگز تا عاشق نشدم ازدواج نکنم رو بنویسم . نوشته که عشق بعد از ازدواج دروغه و عادته و با عشق حقیقی فرسنگها فاصله داره . نوشته که غم دوری من رو با شنیدن خبر موفقیتهام و پیشرفتهام تحمل میکنه و اینکه همیشه آرزو داشته یه دونه دخترش به مرحله ای از استقلال برسه که مرد رو تو زندگیش برای عشق و هیجان و رسیدن به آرامش بپذیره نه برای سنت و عرف و نیاز . نوشته که خوشحاله که فکر میکنه من حالا به اون مرحله از استقلال رسیدم . نوشته که برخلاف مادرم دلش نمیخواد من ازواج کنم تا از تنهایی دربیام در عوض اگه بدونه که من دارم با کسی زندگی میکنم که از بودن باهاش لذت میبرم خوشحالتره. دلم میخواست برای امشب بنویسم به پدرم و طرز فکرش و آرزوهای قشنگش برام افتخار میکنم .

اما حالا امشب اونقدر احساس سنگینی میکنم که حس میکنم یه کوه بزرگ هم نمیتونه منو با انرژیهای منفی درونم بلند کنه . امشب تو برزخ احساس و عقل ، نامه پدرم از یک طرف و تلخیهای زندگی واقعی و سوالهای بی جواب توی ذهنم گیر کردم .

پ .ن : برادر کوچیکه خوشگل دختر کشم امروز بیست و چهار ساله شد . وقتی بهش تلفن زدم که تبریک بگم اونقدر فاصله بینمون حس کردم که بغض کردم . سرخوش بود و تو یه عالم دیگه . صدای خنده دخترکان کنار دستش که لابد براش مهمونی ، جشنی چیزی گرفته بودن و صدای عجولانه برادرم که لابد دلش میخواست که من زودتر تلفن رو قطع کنم تا با دوستاش خوش بگذرونه . داداشی گلم دلم خیلی برات تنگ شده الان ، کاش پیش هم بودیم الان و تو مثل هر سال سر کادوی تولدت باهام چونه میزدی و با پر رویی تمام تلکه ام میکردی . . .

2007-02-12T00:04:00.000+03:30

اينجارو بخونيد :
http://www.meydaan.org/news.aspx?nid=178

خيلی وقته که تمرين کردم حرص خيلی چيزا رو تو اون سرزمين نخورم چون حس وطن پرستيم اونقدر قوی بوده و هست که اگه بخوام سر هر موضوعی حرص بخورم از وظيفه اصلی خودم به عنوان يه فرد که نگهداری سلامت روحی ، روانی و جسمی خودمه ميمونم. اما يه وقتايی با خوندن داستان زندگی زنهايی مثل (شمامه) چنان غمی تو وجودم انباشته ميشه که ديگه نميتونم هيچ کاری بکنم .

من فکر ميکنم مساله خيلی ساده است . فارغ از هر اعتقاد و دين و سنت و عرفی که داشته باشیم اينو بايد قبول کنيم که تو اين دنيای به اين بزرگی که پر از هياهوی جنگ و فقرو نابرابری و هزار ناهنجاری ديگه است که اکثرا ما کنترلی برا اونها نداريم و نميتونيم داشته باشم ، ( بدن ) هر آدم خصوصی ترين و با ارزشترين چيزيه که هر ( آدم ) ی فارغ از جنسيتش ميتونه و بايد براش تصميم بگيره . پس اگه من نوعی نتونم در مورد ( بدن ) خودم تصميم بگيرم اصلا برای چی زندگی کنم ؟ چطوری زندگی کنم ؟ اگه من نتونم در مورد ( بدن ) خودم تصميم بگيرم که چکار کنم و چکار نکنم پس (من ) بودن من ديگه چه تعريفی ميتونه داشته باشه ؟ مگه نه اينکه ( من ) تشکيل شده از روح و جسم . مگه نه اينکه جسم همون کاری رو ميکنه که روح ميخواد. پس (من )يعنی چی ؟

بدن من مثل هر چیز دیگه ای حق داره امتحان کنه ، ناشناخته ها رو کشف کنه ، بر فرض که دو بار هم خطا کنه ، بر فرض که چهار بار هم خارج از سنت و عرف و هر دیوار دیگه ای خواهش داشته باشه . چه اشکالی داره اگه این فرصت رو خواست ، این فرصت رو بهش بدیم . اگه خواهشش گذری و پوچ باشه که خودش با تجربه به اشتباه خودش پی میبره و ایندفعه دیگه محکمتر از دفعه قبل میشینه سرجاش . اگه هم خواهشش قوی و موندگار بود که حقشه بهش این خواسته رو بدیم.

سنگسار کردن زنی که برای بدن خودش ، فقط و فقط برای بدن خودش تصمیم گرفته و آزارش به کس دیگه ای نرسیده به جز توحش چه اسم دیگه ای میتونه داشته باشه ؟

گيريم که خيلی چيزا درست بشه ، گيريم که از فردا مساله گرونی و فقرو فحشا و بمب اتمی و تحريم و همه اينها حل بشه ، با دريدگانی مثل پدرو برادر و شوهر شمامه چه بايد کرد؟؟؟؟؟؟

من همیشه گفتم و میگم کار فرهنگی تو کشور ما نیاز به زمان داره و خواست و اراده گروهی خودمون. به نظر من کار فرهنگی یعنی اینکه خودمون رو اول ( آدم ) ببینیم ، نه ( جنسیت ).
کار فرهنگی یعنی اینکه (مرد) های کشور ما به قانون سنگسار اعتراض کنن . فارغ از جنسیت ! باور کنین الان که خونم از خوندن این داستان به جوش اومده ذره ای به این فکر نمیکنم که من زنم و این قانون ضد زن حالم رو بد کرده . من همونقدر که دلم برای شمامه میسوزه ، برای حماقت و ابلهی پدرو برادرو شوهرش هم میسوزه .

تو همین وبلاگستان خودمون چند تا ( مرد ) فرهیخته و دنیا دیده و به اصطلاح امروز روشنفکر داریم ؟ که من مطمئنم خیلی داریم . تو وبلاگ چند تا از مردها دیدیم که در نکوهش سنگسار بنویسن ؟ چند تا مرد ایرونی رو میشناسین که اگه زن یا خواهرش رو با کس دیگه ای ببینه خون و خونریزی راه نندازه ؟ خیلی دلم میخواد فرهنگ سازی رو از خودمون شروع کنیم . از تو مرد ایرانی ، از تویی که باید کمک کنی تا قانون سنگسار برداشته بشه . از تویی که باید از حقوق زن دفاع کنی . از تویی که باید اینو بفهمی اگه حقوق زن تو اجتماعت پیشرفت نکنه حقوق توی ( مرد) هم پیشرفت نمیکنه .

2007-02-06T23:58:00.000+03:30

هرکی ميگه پول بده يا داره دروغ ميگه ، يا عقل نداره يا نميدونم هر مشگل ديگه ای که من نميدونم.

من عاشق پولم . برای اينکه آدم ايده آل گرايی هستم و دلم نميخواد يه زندگی سطح پايين و سخت داشته باشم . هر وقت پول دارم و کيفم پر پوله کلی حالم خوبه . هروقتم کفگير به ته ديگ ميخوره و بايد ديگه حواسم رو جمع کنم چی بخرم چی نخرم حالم بد ميشه ، انرژي کم ميارم ، حس ميکنم اعتماد به نفسم مياد پايين . اينکه ميگم منظورم اين نيست که دلم ميخواد همش پول جمع کنم . منظورم اينه که دلم ميخواد پول زياد داشته باشم که جاهای خوب برم ، لباس خوب بپوشم ، رستورانهای شيک برم و غيره . . .

همش فکر ميکنم در آينده اگه يه آپارتمان معمولی تو يه جای خوب شهر داشته باشم و يه ماشين راحت و يه بيمه پزشکی خوب که مطمئن باشم اگه مريض شدم تلف نميشم برام کافیه . بقيه پولی رو که در خواهم آورد ميرم به گشت و گذار و خوب خرج کردن و کارهای لوکس کردن ميگذرونم . چون اينکار بهم انرژي ميده . . .

حالا چی شده اينا رو نوشتم ؟ تو اين ماه سررسيد بيمه ماشينم شده ، پول بيمه ماشين که اينجا خدا تومنه به کنار ، بياد بری کلی ماشينت رو بدی معاينه فنی و جريمه های پرداخت نشده و . . . که رويهم مبلغ قابل توجهی شده. حالا يه نامه هم از شرکت بهم دادن که با اينکه شما کارمند خيلی خوبی بودين به دليل پليسی شرکت امسال حقوقها رو افزايش نداديم ! خوب يعنی چی ؟ يعنی اينکه معادلات بنده حسابی بهم ريخته و اعصابم هم خط خطی !

تو کشور خودت که هستی انگار پشتت گرمه خونوادته و اینکه هرچی لازم داشته باشی بالاخره با یکی دو روز دیر و زود درست میشه و هراس اینکه اگه پول کم آوردم چی میشه رو نداری . اما وقتی تو یه کشور دیگه تنهایی و هیچ آدم نزدیکی رو هم نداری همیشه یه حس ناامنی داری. من همیشه تو حسابم یه مقدار پول هست که اصلا بهش دست نمیزنم چون فکر میکنم اگه برام مشگلی پیش بیاد ، خونم ، کارم و یا هرچیز دیگه ای رو ازدست بدم حد اقل باید بتونم یه مدت محدودی رو بگذرونم .

اين پسره مهرشاد چه صدای گرم و سوزناکی داره ؟ بابا تو دیگه کی هستی ؟ بابا تو دیگه کی هستی ؟ برم يه دور برقصم با اين آهنگش تا قاطی نکردم. . .

2007-02-02T22:17:00.000+03:30

شيشه پنجره را باران شست
از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟

من دلم خیلی تنگ شده ، برای اون شب برفی پر از احساس تنگ شده . . . . .

2007-01-30T00:23:00.000+03:30

(جفت الهی من) ، از تلویزیون شنیدم الان . آیا واقعا وجود داره ؟